ฮูหยินน้อยของพ่อม่าย

ตอนที่ 83 ข้ารู้ว่าเจ้ามิได้สนใจข้า

6 นาที· 1.5K คำ

“ท่านคาดการณ์ไม่ผิดเลย หลังอุทกภัย ในเมืองมีผู้อพยพหลั่งไหลเข้ามามากมายจริง ๆ แต่เพื่อรักษาความสงบเรียบร้อย ข้าน้อยได้เปิดโรงทานหลายแห่งในเมืองเพื่อรองรับผู้อพยพ พวกขอทานก็พากันเบียดเสียดเข้าไปในโรงทาน อาศัยกินนอนด้วย พรุ่งนี้ข้าน้อยจะนำท่านไปดูในเมือง”

เหลียงเหวยหมินอธิบายพลางรินสุราให้เสิ่นชิงยวนด้วยตัวเอง พลางกล่าวต่อว่า “สวีโจวมีสภาพอากาศอบอุ่นชุ่มชื้น ระบบแม่น้ำลำคลองอุดมสมบูรณ์ หากมิต้องทนทุกข์กับภัยน้ำท่วม ก็ควรเป็นเมืองอู่ข้าวอู่น้ำที่มั่งคั่งสมบูรณ์ ข้าน้อยไร้ความสามารถ อยู่สวีโจวมาหลายปี ก็มิอาจคิดหาวิธีกำจัดต้นตออุทกภัยได้ ท่านเฉินอายุสิบเจ็ดปีก็สอบได้จอหงวน ข้าน้อยไม่ทราบว่าท่านมีความเห็นอันสูงส่งในเรื่องนี้บ้างหรือไม่”

เหลียงเหวยหมินอายุใกล้ห้าสิบปีแล้ว ในเส้นทางราชการนับว่าเป็นผู้อาวุโสของเสิ่นชิงยวน แต่เขากลับไม่สนใจหน้าตา ยอมรับความไร้ความสามารถของตนอย่างเปิดเผย พลางยกย่องความสามารถของเสิ่นชิงยวน ถ่อมตนถามผู้รู้น้อยกว่า ดูราวกับเป็นขุนนางที่ดีที่ใส่ใจประชาชนอย่างแท้จริง

เสิ่นชิงยวนจึงรินสุราผลัดกันดื่มกับเหลียงเหวยหมิน แลกเปลี่ยนวิธีจัดการอุทกภัยในสวีโจว

เหลียงเหวยหมินให้การสนับสนุนอย่างยิ่ง ไม่ว่าเสิ่นชิงยวนจะกล่าวสิ่งใด เขาก็ปรบมือชื่นชม ตบโต๊ะยกย่องว่ายอดเยี่ยม จนสรรเสริญเสิ่นชิงยวนว่าเป็นอัจฉริยะผู้ไร้เทียมทานในการควบคุมอุทกภัย

มื้อนี้กินอยู่ชั่วยามกว่าจึงแล้วเสร็จ ในที่สุดเสิ่นชิงยวนก็ถูกชุนสี่และชิงซูประคองออกจากจวนเหลียง

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป