ฮูหยินน้อยของพ่อม่าย

ตอนที่ 61 เหตุใดใต้เท้าจึงพิโรธ?

7 นาที· 1.7K คำ

“ท่านแม่ลงโทษคนในจวนไปแล้วมิใช่หรือ เหตุใดพี่ใหญ่จึงคิดจะแยกเรือนกะทันหันเล่า?”

เสิ่นชิงอวี่เรียกสติกลับมาจากความตกตะลึง ใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่เห็นด้วย

เขารู้ตั้งแต่เล็กว่าเสิ่นชิงยวนมิใช่พี่ใหญ่ร่วมสายเลือด และรู้ว่ามารดาคอยหาทางให้พี่รองสืบทอดยศของบิดามาตลอด ทว่าสินเดิมที่ฮูหยินสกุลเซียวทิ้งไว้มีเพียงพี่ใหญ่เท่านั้นที่มีอำนาจจัดการ หากแยกเรือนกัน ทรัพย์สมบัติเหล่านั้นก็จะไม่เหลือส่วนเกี่ยวข้องกับจวนโหวแม้แต่น้อย

ภายภาคหน้าเขาและพี่รองสอบได้ตำแหน่งขุนนาง ที่ที่ต้องใช้เงินดูแลจัดการนั้นมีมากมายนัก

ฮูหยินสกุลโม่ก็ตื่นตระหนกยิ่ง

ก่อนหน้านี้ตอนที่เสิ่นชิงยวนมาทวงถามสินเดิมของหยุนชื่อจากนาง เคยเอ่ยถึงการแยกเรือนมาแล้ว นางคิดว่าเมื่อยกของให้เสิ่นชิงยวนไปแล้ว เขาคงล้มเลิกความคิดนั้น ใครจะคาดว่าวันนี้เพราะชุนสี่ เสิ่นชิงยวนจึงได้เอ่ยถึงอีกครั้ง

สองคนก่อนหน้านี้เข้าประตูมาแล้วก็มิเห็นเขาปกป้องถึงเพียงนี้ หรือว่าเพราะชุนสี่มีบุญคุณช่วยชีวิตเขาไว้?

แต่บุญคุณนี่มิได้ตอบแทนด้วยการแต่งงานแล้วรึ? มิควรที่เขาจะเกลียดชังหญิงที่ถือเอาบุญคุณมาเป็นข้อต่อรองนางนี้ดอกหรือ?

ฮูหยินสกุลโม่คิดไม่ตก ถึงกระนั้นเพื่อปลอบประโลมเสิ่นชิงยวน นางจึงทำหน้าเคร่งเครียดเอ่ยสั่ง “อวี่เอ๋อ ไปขอขมาพี่สะใภ้ใหญ่เสีย!”

พี่สะใภ้ใหญ่อันใดกัน คนทั้งฮั่นจิงรู้กันหมดว่านางเมื่อก่อนเป็นบ่าวของสกุลเว่ย

เสิ่นชิงอวี่คอแข็งไม่ยอมปริปาก

ฮูหยินสกุลโม่กำลังจะเอ่ยเกลี้ยกล่อม เสิ่นชิงเยว่ที่ยืนอยู่อย่างเงียบๆ ข้างๆ พลันยกมือตบฉาดเข้าที่หน้าเสิ่นชิงอวี่ “ท่านแม่ให้เจ้าสามขอขมา เจ้าสามนี่แม้แต่คำท่านแม่ก็ไม่ฟังแล้วหรือไร?”

รูปโฉมของเสิ่นชิงเยว่รับเอาข้อดีมาจากฮูหยินสกุลโม่ ดวงตาราวกับดอกท้อคู่นั้นอ่อนโยนและคลี่ยิ้มเสมอ ให้ความรู้สึกอบอุ่นราวกับหยกงาม

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป