ฮูหยินน้อยของพ่อม่าย

ตอนที่ 87 ม่ออวิ๋นหว่านยังเป็นหญิงพรหมจารี

7 นาที· 1.6K คำ

ม่ออวิ๋นหว่านยื่นข้อเสนอให้ตรวจกายด้วยตนเอง ฮูหยินเหลียงย่อมสนับสนุนเต็มกำลังอยู่แล้ว

เช้าตรู่ ฮูหยินเหลียงก็พาหญิงรับใช้ผู้ชำนาญการตรวจกายมายังเรือนพักของม่ออวิ๋นหว่าน

ทว่ารอคอยอยู่นาน เสิ่นชิงยวนก็มิได้ปรากฏกาย

ฮูหยินเหลียงอดรนทนไม่ไหวเอ่ยถามยายจางว่า “เจ้าแน่ใจหรือว่าส่งข่าวถึงท่านเฉินแล้ว?”

ยายจางรีบตอบ “บ่าวส่งคนไปแจ้งข่าวที่สถานีส่งสารเมื่อวาน แม้ตอนนั้นท่านเฉินจะมิได้อยู่ที่สถานี แต่หากท่านเฉินกลับไปก็ต้องรู้เป็นแน่ หรือจะให้บ่าวส่งคนไปดูที่สถานีอีกครั้ง?”

“ไม่ต้อง” ม่ออวิ๋นหว่านปฏิเสธ หลับตาลงแล้วกล่าว “เริ่มได้เลย”

ท่านเฉินจะมาหรือไม่นั้นมิสำคัญ สิ่งสำคัญคือผลตรวจกายสามารถพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของนางได้

เกรงว่าม่ออวิ๋นหว่านจะเคอะเขิน ฮูหยินเหลียงจึงนำคนออกไปรอด้านนอก ให้เพียงแม่นางผู้ตรวจกายอยู่ในห้อง

มิช้า นางตรวจก็ออกมารายงาน “เรียนฮูหยิน ฮูหยินเฉินท่านนี้ยังเป็นหญิงพรหมจรรย์อยู่จริง”

สตรีอ่อนแอรูปโฉมอ่อนหวานผู้หนึ่ง พลัดพรากจากบ้านนานปี ทั้งยังผ่านความวุ่นวายและเบียดเสียดกับเหล่าผู้ประสบภัยหยาบช้าอยู่ในศาลาพักคนยาก กลับยังรักษาความบริสุทธิ์ไว้ได้อย่างน่าอัศจรรย์

แววตาฮูหยินเหลียงวาบประหลาดใจ แล้วก้มหน้ากลั้นน้ำตา “ข้ารู้ว่าแม่นางหว่านเอ๋อร์ผู้บริสุทธิ์ ตลอดหลายปีนางต้องทนทุกข์มามาก หากท่านเฉินกล้าทอดทิ้งนาง ข้าจะเป็นคนแรกที่มิยอม”

ฮูหยินเหลียงบัญชาให้คนในเมืองแพร่สะพัดเรื่องราวแปลกพิสดารของม่ออวิ๋นหว่าน รวมทั้งตำนานรักอันงดงามระหว่างนางกับเสิ่นชิงยวน

สตรีผู้หนึ่งออกตามหาสามีแล้วสูญหายอย่างคาดไม่ถึง บุรุษผู้หนึ่งเฝ้ารักษาพรหมจรรย์เพื่อภรรยาผู้วายชนม์ ไม่ยอมแต่งใหม่นานปี นี่มิใช่ความรักดั่งในตำนานที่ “อิจฉาเพียงเป็ดแมนดารินคู่ มิปรารถนาเทพเซียน” หรอกหรือ?

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป