ได้ยินว่ามีผู้คิดทำลายการสมรสของสองสกุลเว่ยเซียว บิดาเว่ยและบิดาเซียวพลันสีหน้าหมองคล้ำ หยุนชื่อและฮูหยินเซียวยิ่งหน้าถมึงทึง
การวิวาห์ของบุตรหลานโยงใยถึงความรุ่งเรืองสืบเนื่องของตระกูล หากผู้ใดคิดจะเล่นแง่กับเรื่องนี้ ต้องไม่ยอมอ่อนข้อเป็นอันขาด
เหตุการณ์ล้วนเกิดที่สกุลเซียว หยุนชื่อแม้ร้อนใจแต่ก็มิได้เอ่ยถาม ฮูหยินเซียวจ้องมองชุนสี่แล้วถามด้วยน้ำเสียงขุ่นว่า “เจ้าพูดความเหล่านี้มีหลักฐานหรือไม่”
“มีเจ้าค่ะ คุณชายรองสกุลเย่มอบเงินตำลึงทองแก่หม่อมฉันสิบตำลึง และสัญญาว่าหากสำเร็จจะให้สามพันตำลึงแก่หม่อมฉัน”
ชุนสี่หยิบเงินตำลึงทองสิบตำลึงมอบให้เสิ่นชิงยวนอย่างคล่องแคล่ว
ทรัพย์สินทองคำล้วนสร้างโดยสถานที่ที่ทางการแต่งตั้งขึ้นเป็นการเฉพาะ แต่ละก้อนล้วนจารึกท้องที่สังกัด หากเป็นพระราชทาน บนเงินตำลึงจะมีลายมังกรหงส์ อีกทั้งมีเครื่องหมายตระกูลหรือแซ่ของผู้รับพระราชทาน แน่นอนว่ายังมีผู้นำสิ่งของไปหลอมในโรงงานเล็ก ๆ ทำเป็นรูปเงินตำลึง แล้วสลักแซ่ของตนลง
สิบตำลึงที่ชุนสี่นำออกมาคือพระราชทาน แต่ละก้อนล้วนสลักตราตระกูลเย่
“เงินตำลึงเหล่านี้เป็นของตระกูลเย่จริง ๆ”
เสิ่นชิงยวนชี้เครื่องหมายบนเงินตำลึงให้บิดาเซียวดู บิดาเซียวพลันหัวเราะเย็นเอ่ยว่า “ตระกูลเย่ช่างได้บุตรดีจริง!”
ชุนสี่เร่งแสดงความจงรัก “หม่อมฉันยินดีไปตระกูลเย่เผชิญหน้ากับคุณชายรองสกุลเย่ต่อหน้า ขอเพียงท่านผู้ตรวจการเซียวคุ้มครองความปลอดภัยของครอบครัวหม่อมฉัน เมื่อวานคุณชายรองสกุลเย่ให้คนทุบตีคู่หมั้นของหม่อมฉันอย่างโหดร้าย เกรงว่าวันนี้หากหม่อมฉันก้าวออกจากประตูสกุลเซียว ก็จะถูกคนของคุณชายรองสกุลเย่ทรมานจนตาย”