งานแต่งระหว่างสกุลเว่ยและสกุลเซียวยิ่งใหญ่โอ่โถงนัก ทางสกุลเว่ยจัดของขวัญตอบแทนสำหรับการกลับเรือนเดิมของเซียวชิงเหอมาเนืองนอง เต็มถึงห้าคันรถ เมื่อรวมกับสาวใช้และองครักษ์ที่ติดตามมาด้วยแล้ว ขบวนจึงค่อนข้างอืดใหญ่ ดึงดูดผู้คนตลอดทางให้มามุงดูไม่น้อย
ฝูงชนเบียดเสียดแน่นเกินไป มีสตรีผู้หนึ่งถูกเบียดออกมา พอเหมาะพอเจาะศีรษะกระแทกเข้ากับรถม้าของสกุลเว่ย เลือดท่วมศีรษะขาดใจ ตายคาที่ ฝูงชนกลุ่มหนึ่งวิ่งออกมาล้อมรถม้าของสกุลเว่ยไว้ ตะโกนก้องว่าเห็นคนเป็นผักปลา
เสียงอื้ออึงสนั่น จนผู้คนมุงดูยิ่งมากขึ้นเรื่อยๆ ถนนสองสายติดกันก็แออัดจนผ่านไม่ได้
ชิงซูเล่าสิ่งที่ไปสืบมาพอสังเขป แล้วกล่าวเสียงต่ำว่า "ท่านเจ้าสำนัก ทางข้างหน้าไปไม่ได้แล้ว จะเปลี่ยนเส้นทางหรือไม่"
"อืม"
ได้รับอนุญาต ชิงซูจึงหันรถกลับในทันที
ทว่าในรถม้า สีหน้าของเสิ่นชิงยวนกลับเคร่งเครียดอยู่บ้าง ชุนสี่จึงจับสังเกตถึงพิรุธประหลาดหนึ่ง
สกุลเว่ยเซียวล้วนเป็นตระกูลใหญ่มีชื่อเสียงยิ่งนัก และวันนี้ยังเป็นวันสำคัญที่เซียวชิงเหอกลับเรือนเดิม หากเกิดเหตุไม่คาดฝัน ย่อมต้องทุ่มเงินก้อนใหญ่เพื่อระงับเรื่อง มิอาจให้เสียงานใหญ่ได้ หรือว่า...มีคนจงใจก่อเรื่อง?
ความคิดนี้เพิ่งผุดขึ้นมา นอกรถม้าพลันเกิดความโกลาหลวุ่นวาย ชิงซูร้องลั่น "ท่านเจ้าสำนัก แย่แล้ว"
สิ้นเสียง รถม้าก็ถูกบังคับให้หยุดทันที
ชุนสี่อดใจมิไหวเลิกม่านรถมองออกไปข้างหลัง
เมื่อครู่ยังแทบจะแทรกเข้าไปดูเรื่องสนุกสุดๆ อยู่เลย บัดนี้ฝูงชนพวกนั้นกลับวิ่งกรูออกมาข้างนอกอย่างบ้าคลั่ง
เพราะตื่นตระหนกเกินไป หลายคนล้มลงกับพื้น แต่ผู้คนด้านหลังยังคงหลั่งไหลออกมาข้างนอกไม่หยุด ถนนกว้างใหญ่ในยามนี้กลับถูกกระแสคนอุดตันแน่นขนัด บางคนถึงกับถูกเหยียบอัดแน่นอยู่ใต้เท้า คร่ำครวญร่ำไห้ไม่หยุด