ฮูหยินน้อยของพ่อม่าย

ตอนที่ 94 โยนเข้าคุก ข้าจะสอบสวนเอง

7 นาที· 1.6K คำ

"ท่านเฉินเป็นเครือญาติกับสกุลเว่ย เหตุใดจึงรอจนถึงตอนนี้ถึงได้ถูกเรียกใช้งานเล่า"

ฮูหยินเหลียงจิบชา เอ่ยถามอย่างไม่ใส่ใจ

ชุนสี่ส่งสายตาให้ฮูหยินเหลียงแบบ "เจ้าก็รู้ข้าก็รู้" แล้วนินทาเยี่ยงสตรีชาวตลาดว่า "หลานชายสกุลเว่ยแต่เดิมเดินสายบู๊ ย่อมดูแคลนขุนนางฝ่ายบุ๋นอย่างท่านผู้เป็นนายข้า แต่เมื่อเขานอนป่วยอยู่บนเตียงสามปี สถานการณ์ในเมืองหลวงพลิกผัน เกียรติยศในอดีตของเขาหมดสิ้นแล้ว หากไม่ขอให้อาผู้น้องช่วย แล้วจะทำอย่างไรได้เล่า"

ชุนสี่พูดพลางยกมือปิดปากหัวเราะ ดูได้ใจยิ่งนัก

ทว่าฮูหยินเหลียงกลับหัวเราะไม่ออก สีหน้าค่อนข้างยากลำบาก

ปีก่อนผู้ประสบภัยมีมากเกินไป หลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะมีผู้มาร้องทุกข์ แม้ขุนนางในเขตสวีโจวจะใช้มาตรการรุนแรงปราบปราม แต่ก็ยังมีผู้รอดพ้นไปได้

สกุลเหลียงมีผู้หนุนหลังอยู่ในเมืองหลวงแน่นอน เสบียงและเงินบรรเทาทุกข์ปีก่อนส่วนใหญ่ก็ล้วนถูกส่งขึ้นไปวิ่งเต้นเส้นสายเบื้องบน

ใต้หล้าเบื้องพระยุคลบาท ไม่อาจกระทำการฉ้อราษฎร์บังหลวงได้ง่าย เหล่าตระกูลใหญ่ล้วนหมายปองชื่อเสียงอันดีงาม แต่ในที่ลับ ผู้ใดเล่ามิเคยสนับสนุนเครือญาติและศิษย์ตามหัวเมืองต่างๆ เพื่อกอบโกยทรัพย์แก่ตระกูลตน

หากผู้รอดพ้นนั้นตรงไปร้องทุกข์ที่สำนักต้าลี่ กระทั่งตีกลองร้องทุกข์ ตราบใดที่เรื่องยังมิทราบถึงพระกรรณ ก็ยังอาจปกปิดไว้ได้ ผู้ใดจะรู้ว่าคนเหล่านั้นฉวยโอกาสวุ่นวายก่อเรื่อง ทำลายงานกลับไปเยี่ยมบ้านเดิมของคุณหนูใหญ่สกุลเซียว ยังก่อเหตุให้มีผู้เสียชีวิตหลายรายใต้หล้าเบื้องพระยุคลบาท ขยายเรื่องให้ใหญ่โต จึงเริ่มร้องทุกข์ เรื่องนี้จึงแดงขึ้นมา

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป