ท่านยายใหญ่เซียวปีนี้อายุห้าสิบสาม แม้มิใช่งานฉลองใหญ่โต ทว่าสมาชิกในครอบครัวมารวมตัวกันก็มีหลายโต๊ะ
เช้าตรู่ เซียวชิงเหอและเซียวชิงเยว่ก็เดินทางมายังเรือนซงเฮ่อด้วยตนเองเพื่อช่วยแต่งตัวแต่งหน้าให้ท่านยายใหญ่เซียว
ทั้งสองนางหนึ่งสงบหนึ่งเริงร่า ผลัดกันสรรหาถ้อยคำชมเชยท่านยายใหญ่เซียวว่ายังดูอ่อนวัยและงดงาม ท่านยายใหญ่เซียวถูกเอ่ยปากหวานจนหัวเราะไม่หุบ ครู่เดียว ฮูหยินเซียวก็พาบรรดาผู้คนจากเรือนอื่นๆ เข้ามาคารวะขอพรท่านยายใหญ่เซียว
ครอบครัวมีบุตรหลานมากมาย ต่างค่อยๆ เติบโตขึ้น มารวมตัวกันเต็มเปี่ยมด้วยชีวิตชีวา มองดูแล้วก็ชื่นใจ ท่านยายใหญ่เซียวมอบรางวัลให้แก่ทุกคน
ผู้คนพูดคุยกันได้ไม่นาน คนของสกุลเว่ยก็มาถึง
เรื่องงานมงคลระหว่างสกุลเว่ยและเซียวถูกพักไว้เนิ่นนานแล้ว วันนี้สองสกุลจะถือโอกาสวันคล้ายวันเกิดท่านยายใหญ่เซียวหารือเรื่องกำหนดการแต่งงาน ท่านยายใหญ่เซียวทราบว่านี่คือเรื่องสำคัญ จึงรีบให้ฮูหยินเซียวพาผู้คนไปต้อนรับยังเรือนรับรองด้านหน้า
สกุลเซียวรู้สึกผิดต่องานมงคลนี้ การลดท่าทีลงบ้างก็เป็นเรื่องสมควร
เมื่อผู้คนลาจากไป เรือนซงเฮ่อก็เงียบเหงาลงทันตา
รอยยิ้มบนใบหน้าท่านยายใหญ่เซียวก็จางลงไปบ้าง นางจิบน้ำชาโสมพลางนั่งสงบนิ่ง ราวหนึ่งธูปผ่านไป บ่าวรับใช้มารายงานว่า “ท่านยายใหญ่ ฮูหยินโหวชิงหย่วนมาถึงแล้ว”
“รีบเชิญพวกเขาเข้ามา!”
ท่านยายใหญ่เซียวเอ่ยอย่างร้อนรน ดวงตาพลันกลับมาสุกใสอีกครั้ง ทั้งยังตรวจตราอากัปกิริยาตนเองอย่างถี่ถ้วน แน่ใจว่าไม่มีอะไรบกพร่องจึงกลับไปนั่งสงบดังเดิม
ประเดี๋ยวเดียว ขบวนหนึ่งก็เดินตามบ่าวเข้ามายังเรือนซงเฮ่อ
ฮูหยินสกุลโม่เดินนำหน้ามาก่อน ตามด้วยเสิ่นชิงยวนกับบุตรชายสองบุตรีหนึ่งของนาง สายตาของท่านยายใหญ่เซียวตั้งแต่วินาทีนั้นจับจ้องอยู่ที่ตัวเสิ่นชิงยวนเพียงผู้เดียว