ผู้เลี้ยงดูอมนุษย์

ตอนที่ 2 ผู้เลี้ยงดูสิ่งมีชีวิตนอกเผ่าพันธุ์

7 นาที· 1.6K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

ถังโหรวชำระกลิ่นคาวทะเลออกจากร่าง ก่อนสวมชุดคลุมอาบน้ำแล้วปีนขึ้นเตียงนุ่ม ๆ ความเหนื่อยล้าตลอดทั้งวันถาโถมเข้ามา ไม่นานเธอก็จมสู่ห้วงนิทรา

ทว่า ความฝันที่เธอเห็นกลับไม่ใช่ฝันดี

ในฝัน ถังโหรวหวนกลับไปยังค่ำคืนมืดมิดเมื่อสิบปีก่อน

เมฆดำทะมึนหนาทึบปกคลุมท้องฟ้า สายฟ้าแลบแปลบปลาบน่าสะพรึงกลัว เสียงฟ้าร้องกระหน่ำใส่แก้วหูอันบอบบาง เรือสำราญลอยเคว้งคว้างอยู่กลางทะเล ไร้เรี่ยวแรงขับเคลื่อน ราวกับผักตบที่ถูกคลื่นซัดจนแน่นิ่งอยู่บนผิวน้ำปั่นป่วน

ในคืนนั้น ครอบครัวของเธอทุกคนเสียชีวิตในเหตุเรืออับปาง

ท่ามกลางเสียงร้องไห้ระงม เรือขนาดมหึมาค่อย ๆ จมลงสู่ก้นทะเล

ส่วนถังโหรวได้รับการช่วยเหลือจากสิ่งมีชีวิตงดงามลึกลับ ราวกับหลุดออกมาจากตำนาน ขณะที่เธอสิ้นหวังและใกล้ตาย มันพาเธอไปยังเกาะร้างแห่งหนึ่ง และอยู่ที่นั่นด้วยกันเจ็ดวัน

อีกฝ่ายคอยป้อนอาหารและรักษาเธอ จนเธอฟื้นจากอาการเพ้อเพราะพิษไข้สูง

ชั่วขณะที่ลืมตาขึ้น ถังโหรวนึกว่าตัวเองได้ขึ้นสวรรค์แล้ว

ไม่อย่างนั้น เธอจะได้เห็นสิ่งมีชีวิตที่งดงามขนาดนี้ได้อย่างไร?

ดวงตาสีเงินแพลทินัมคู่หนึ่งอยู่ใกล้เพียงเอื้อม

ลึกล้ำดั่งอัญมณีที่ถูกน้ำทะเลเย็นเยียบชะโลมจนชุ่ม

คนผู้นั้นกำลังเท้าคางพินิจมองเธอ เส้นผมยาวเปียกชื้นแนบผิว ก่อนทอดลงบนไหล่ ผิวขาวซีดราวกับไม่เคยต้องแสงแดดมานานหลายปี

สิ่งที่ทำให้ถังโหรวประหลาดใจอย่างแท้จริงคือร่างกายท่อนล่างของเขา

เกล็ดสะท้อนแสงระยิบระยับ ครีบหางกว้างใหญ่ราวกับภาพในฝัน

สิ่งมีชีวิตนั้นงดงามเกินกว่าคลังคำศัพท์อันจำกัดของเธอจะบรรยายได้

เขาคือเงือกผู้เลอโฉม

เงือกชอบเธอมาก และดูแลเธออย่างเอาใจใส่

แต่ตอนที่เงือกลงทะเลไปหาอาหารให้เธอ เธอกลับถูกเฮลิคอปเตอร์กู้ภัยพาตัวไป จากกันนานถึงสิบปี

เจ็ดวันบนเกาะร้างเลือนรางลงเรื่อย ๆ ตามกาลเวลา ราวกับความฝันลวงตาที่เปราะบางพร้อมแตกสลาย

จนถึงวันนี้ เธอก็ยังไม่เคยพบสิ่งมีชีวิตเช่นนั้นอีกเลย

.

เช้าตรู่วันต่อมา ถังโหรวมาถึงห้องทดลอง หลังถูกฝันร้ายทรมานมาตลอดทั้งคืน

เธอเพิ่งเริ่มผสมสารอาหาร ก็มีคนเคาะประตูห้องทำงาน

อาร์เซลันในชุดเครื่องแบบสีเงินขาวเดินเข้ามา แล้วพูดด้วยน้ำเสียงเสียดายว่า «หนังสือแจ้งออกมาแล้ว สิ่งทดลองหมายเลข 17 ของคุณต้องเข้ารับการทดลองแยกร่าง»

ถังโหรวขมวดคิ้ว

การทดลองแยกร่าง ตามชื่อก็คือการใช้เครื่องมือฉีกกระชากร่างซ้ำแล้วซ้ำเล่า เพื่อทดสอบความสามารถในการฟื้นฟู

อาร์เซลันอดเตือนไม่ได้ «โหรว อย่าผูกพันกับสิ่งทดลองมากเกินไป»

«ฉันรู้»

อาร์เซลันเป็นวิศวกรชีวภาพ ส่วนถังโหรวรับผิดชอบเพียงการเลี้ยงดูและศึกษาพฤติกรรมของสิ่งมีชีวิต

ถังโหรวไม่เห็นด้วยกับความคิดที่ว่าสิ่งมีชีวิตเหล่านี้ไร้อารมณ์

เธอสัมผัสได้ถึงอารมณ์อันเข้มข้นของสิ่งทดลองที่เธอดูแล

พวกมันมีทั้งความสุข ความโกรธ ความเศร้า และความยินดี รู้จักผูกพันและอาลัยอาวรณ์ เกาะติดเธอราวกับเด็ก ๆ ถึงขั้นพยายามใช้วิธีต่าง ๆ เพื่อเรียกร้องความสนใจจากเธอ

ถังโหรวมาหยุดอยู่หน้าแทงก์เพาะเลี้ยงหมายเลข 17 แล้วเอ่ยด้วยเสียงอ่อนโยน

«หมายเลข 17 เมื่อกี้มีแจ้งมาว่าจะพาคุณไปทดสอบ»

ชายหนุ่มโผล่พ้นผิวน้ำตั้งแต่ชั่วขณะที่เธอเดินเข้ามา

แพขนตาหนายาวชุ่มน้ำราวกับขนนกเปียกฝน ปิดบังดวงตาไว้ครึ่งหนึ่ง เขาจ้องมองเธออย่างตั้งใจ ใบหน้าอันงดงามเกินมนุษย์ไร้ซึ่งไออุ่น

ทว่ามือที่ห้อยอยู่ข้างกายกลับสั่นไหวเล็กน้อย

เขาอยากสัมผัสเธอ แต่ก็ข่มใจเอาไว้

ไม่มีใครรู้ว่าเขาตื่นเต้นเพียงใด

เขาไม่เหมือนกระต่ายทะเลที่รู้จักออดอ้อน ทั้งไม่ใช้ขอบตาแดงก่ำเรียกความเห็นใจและสงสารจากเธอ และไม่รู้จักใช้วิธีออดอ้อนทำนองนั้นเพื่อดึงดูดความสนใจจากเธอ

เขาทำได้เพียงมองเธออย่างเงียบงันและเดียวดาย รอคอยวันแล้ววันเล่าเพื่อแลกกับสายตาจากเธอสักครั้ง

แต่การไปทดลองนั้นต่างออกไป

ทุกครั้งหลังการทดลอง ถังโหรวจะใส่ใจเขาเป็นพิเศษ

ความเจ็บปวดจากการทดลองแลกกับสายตาและความห่วงใยจากเธอได้ แค่นี้สำหรับเขาก็มีความสุขมากพอแล้ว

.

บ่ายโมงตรง สิ่งทดลองหมายเลข เอ-17 ถูกส่งไปยังเขตทดสอบตามกำหนด

ถังน้ำความหนาแน่นสูงหลายชั้นกักขังเขาเอาไว้ เจ้าหน้าที่คุมตัวสวมชุดป้องกันเต็มยศ มือถืออาวุธเลเซอร์ ราวกับชายหนุ่มที่ถูกขังอยู่ในนั้นเป็นอาวุธสุดแสนอันตราย

ถังโหรวตามไปด้วย ชายหนุ่มในถังน้ำสงบนิ่งอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ทำเอาเจ้าหน้าที่คุมตัวอดเอ่ยปากชมไม่ได้

«วิธีเลี้ยงดูของคุณถังสมคำร่ำลือจริง ๆ ปกติสิ่งทดลองของนักวิจัยคนอื่น ๆ คุมตัวยากมากเลยนะครับ»

ถังโหรวไม่ได้ตอบ เพียงปลอบชายหนุ่มซึ่งเป็นสิ่งทดลองอยู่ในรถขนย้ายด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

เนื่องจากสิทธิ์เข้าถึงไม่เพียงพอ เธอจึงไม่ได้รับอนุญาตให้ชมกระบวนการทดลอง

ถังโหรวรออยู่ด้านนอก

การทดลองแยกร่างโหดร้ายมาก พวกเขาจะตัดหนวดของหมายเลข 17 ซ้ำแล้วซ้ำเล่า จากนั้นปล่อยให้เขาเผชิญการโจมตีถี่ยิบจากอาวุธชีวเคมี เพื่อทดสอบปฏิกิริยาตอบสนองและความสามารถในการฟื้นฟู

ตอนที่ค้นพบสิ่งมีชีวิตต่างสายพันธุ์เหล่านี้บนโลกครั้งแรก พวกมันไม่ได้แข็งแกร่งนัก

ส่วนใหญ่มาในรูปของลูกอ่อนหรือไข่ที่ยังไม่ฟัก ถูกบริษัทชีววิทยาและกองทัพกู้ขึ้นมา เพาะเลี้ยง และควบคุมไว้

ชิ้นส่วนดีเอ็นเอของพวกมันไม่เหมือนสิ่งมีชีวิตชนิดใดที่มนุษย์รู้จัก มีทฤษฎีสมคบคิดกล่าวว่าสิ่งมีชีวิตเหล่านี้เดินทางจากต่างโลกมายังโลก

แต่ก็ไม่ได้ขัดขวางให้ผู้มีอำนาจมองเห็นคุณค่ามหาศาลในตัวพวกมัน

บางทีอาจเป็นความมั่นใจของมนุษย์ผู้ยืนอยู่บนจุดสูงสุดของห่วงโซ่อาหารมาตั้งแต่โบราณ พวกเขาปรารถนาจะควบคุมดาวเคราะห์ดวงนี้ ทว่ากลับลืมไปว่า ในท้ายที่สุดหอคอยบาเบลก็ล้มเหลวเพราะพระเจ้าทรงแทรกแซง

การทดลองหยุดพักกลางคันเพื่อรวบรวมข้อมูล

ชั่วขณะที่ประตูเปิดออก ถังโหรวเห็นชายหนุ่มผิวซีดถูกมัดไว้กับโครงโลหะหลังแผงกั้นนิรภัย เขาอ่อนแรงจนแทบสิ้นสติ

เลือดสีฟ้าอ่อนกระเซ็นเปื้อนแก้มงดงามเย็นชา ผมสีเขียวเข้มเปียกชื้นปรกลงมาบนหน้าผาก บดบังดวงตา

คอของเขาสวมปลอกโลหะ โซ่สีเงินขาวพันธนาการร่างงดงามได้สัดส่วน ก่อเกิดเป็นความงามเปราะบางอย่างประหลาด

เหล่านักวิจัยรายล้อมเขา พลางเอ่ยปากชื่นชมไม่ขาด สีหน้าเต็มไปด้วยความตื่นเต้นและยินดี

เห็นได้ชัดว่าผลการทดสอบยอดเยี่ยมมาก

ทั้งที่อยู่ห่างไกล ชายหนุ่มกลับเงยหน้าขึ้นมาทันใด ดวงตาจับจ้องไปยังตำแหน่งที่ถังโหรวยืนอยู่

ดวงตาสีเขียวเข้มสะท้อนแสงไฟสีขาวเย็นเยียบเหนือศีรษะ ราวกับแมวที่ถูกทิ้งไว้ตรงหัวมุมถนน กำลังมองเจ้าของใจร้าย

หนวดที่อ่อนแรงของเขาขยับเล็กน้อย ปลายหางขดงออย่างน่าสงสาร เปื้อนเลือดสีฟ้า ราวกับกำลังกวักมือเรียกเธอ

เช่นเคย เขาไม่เคยร้องบอกว่าเจ็บ

ประตูปิดลงอีกครั้ง การทดลองรอบที่สองเริ่มขึ้น ใบหน้าของหมายเลข 17 หายลับไปหลังประตูโลหะเย็นเยียบ

ถังโหรวเม้มริมฝีปากแน่น

นิ้วมือที่ห้อยอยู่ข้างกายกำเข้าหากันทีละนิ้ว

แต่เหตุไม่คาดฝันก็เกิดขึ้นในชั่วพริบตา

«ปัง!»

เสียงดังสนั่นเรียกสติถังโหรวกลับมา

บริเวณใกล้เขตทดสอบพลันเกิดเสียงระเบิดดังสนั่น จนแม้แต่ไฟเหนือศีรษะยังกะพริบวูบ

เจ้าหน้าที่ติดอาวุธจำนวนมากวิ่งไปทางนั้น สีหน้าตึงเครียด ตามมาด้วยวิศวกรชีวภาพอีกนับไม่ถ้วนที่เตรียมพร้อมรับมือ

ถังโหรวหันไปมองตามเสียงอึกทึก

จุดที่เกิดระเบิดคือเขตเอส ซึ่งเป็นบริเวณลึกลับและอันตรายที่สุดในฐานทดลองหอคอยบาเบลทั้งหมด

หลังผนังไร้รอยต่อขนาดมหึมา มีสิ่งมีชีวิตที่น่าสะพรึงกลัวที่สุดเท่าที่โลกเคยรู้จักอาศัยอยู่ ระดับอันตรายของพวกมันเกินกว่าจะจินตนาการได้

ครู่ต่อมา ประตูที่ปิดสนิทของเขตเอสก็ถูกผลักเปิดจากด้านใน ถังโหรวเห็นศาสตราจารย์สวี่ซื่อหง ผู้เป็นใหญ่สูงสุดแห่งหอคอยบาเบล ถูกผู้คนล้อมหน้าล้อมหลังและเร่งฝีเท้าไปยังทางอพยพ

แขนซ้ายของเขาราวกับถูกบางสิ่งฉีกกระชากออกจากร่าง เจ้าหน้าที่แพทย์ที่ตามหลังใช้ผ้าก๊อซกดห้ามเลือดไว้ แต่เลือดยังคงพุ่งทะลักออกมาอย่างรุนแรง

จากหลังประตูเขตเอสที่เปิดอยู่ มีเสียงกรีดร้องโหยหวนชวนขนหัวลุกดังออกมา

มีคนรั้งนักวิจัยที่หนีออกมาจากด้านในไว้ แล้วถามอย่างร้อนใจ

«เกิดอะไรขึ้นข้างหน้า?»

«ส-สิ่งมีชีวิตระดับพิเศษคลุ้มคลั่งแล้ว!»

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป