วันนี้เซี่ยอวิ๋นซูไม่ได้ใส่เดรส เธอแค่ใส่เสื้อแขนสั้นสีดำกับกางเกงยีนส์สีฟ้าอ่อน แต่กลับทำให้รูปร่างดูสูงผอมบางยิ่งขึ้น
เฉิงเจียงหนานสูงกว่าเธอกว่าครึ่งศีรษะ รีบก้าวสองสามย่ำจนเดินทันจังหวะเธอ "จะไปคุยกันที่ไหน?"
เซี่ยอวิ๋นซูเอียงหัวมองเขาหนึ่งครั้ง "ป่าเล็กด้านหน้า"
ป่าเล็ก?
เฉิงเจียงหนานสูดปากจ๊าบ ยิ้มแบบที่แฝงความหมายลึก ๆ "ไม่ดีหรือไง?"
"ไม่ดีตรงไหน?" เซี่ยอวิ๋นซูถามกลับ "คุณกลัวหรือเปล่า?"
เฉิงเจียงหนานยกไหล่ ก้าวเดินสำราญตามเธอไปเบื้องหน้า น้ำเสียงเพราะคำ 'ป่าเล็ก' ของเธอจึงออกแนวโลมเลีย "น้องสาวลูกพี่ลูกน้อง ถ้าจะกลัวก็ควรเป็นคุณต่างหาก แต่ผมเป็นสุภาพบุรุษมาตลอด จะไม่ทำสิ่งไม่ดีกับคุณหรอก"
เซี่ยอวิ๋นซูหัวเราะเบา ๆ "แน่นอน คุณไม่ทำหรอก"
เพราะคนที่จะทำเรื่องไม่ดี...คือเธอต่างหาก
เดินต่อจากโรงแรมที่พักไปคือสวนสาธารณะ ประตูด้านหลังสวนเป็นป่าเล็กผืนหนึ่ง เพราะเป็นช่วงบ่ายสามสี่โมง จึงไม่ค่อยมีคน มีเพียงเสียงจั๊กจั่นร้องไม่หยุดหย่อน เดินลึกเข้าไปอีกสองสามก้าว ก็แทบไม่มีใครเลย สายลมพัดแทรกผ่านแนวต้นไม้ บังแดดไว้
ช่างเป็นที่เหมาะแก่การเดตของหนุ่มสาวเชียว นี่แหละที่คู่รักนิยมมาหากันในป่าเล็กแบบนี้ ทั้งลับตาคนทั้งเงียบสงบ
เซี่ยอวิ๋นซูยิ่งเดินเข้าไปลึก บรรยากาศยิ่งเงียบ ถึงจะมีใครกรีดร้องขึ้น คนภายนอกคงได้ยินไม่ชัดนัก
เฉิงเจียงหนานค่อย ๆ รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ เขาหยุดฝีเท้า "คุณจะเดินเข้าไปอีก?"
เซี่ยอวิ๋นซูตอบเสียงในลำคอ "เดินไปอีกหน่อย ยิ่งเงียบ"
สถานที่ที่เธอนัดกับหลินชุ่ยผิงไว้คือต้นไม้สีขาวต้นหน้านั้น