"พี่สาว ช่วยเก็บลูกบอลให้หน่อยได้ไหมคะ?"
เด็กชายตัวเล็กดูซื่อ ๆ น่าหลงใหลมาก
เซิ่งหน่วนก้มลงมองลูกบอลบนพื้น แล้วยิ้มหวาน "เรื่องของตัวเองต้องทำเองนะจ๊ะ เด็กดี"
สีหน้าของเด็กชายเปลี่ยนเป็นเย็นชาทันที จ้องมองเธอเขม็ง "พี่สาวจะไม่เก็บจริง ๆ เหรอ?"
ตอนนั้นเอง เครื่องร้องเพลงในโซนเครื่องเล่นก็ส่งเสียงกลไกออกมา
"พี่สาวจะไม่เก็บจริง ๆ เหรอ?"
"พี่สาวจะไม่เก็บจริง ๆ เหรอ?"
ซู่ไป๋เอียงคอมอง "พี่สาว เป็นอะไรไป?"
"ไม่มีอะไร"
เซิ่งหน่วนเอื้อมมือหยิบค้อนยักษ์จากเกมตีตัวตุ่นข้าง ๆ ขึ้นมา
แล้วยิ้มโชว์ฟันมองเด็กชายฝั่งตรงข้าม "มีเด็กดื้อคนหนึ่งที่สมควรโดนตี"
รอยยิ้มชั่วร้ายของเด็กชายแข็งทื่อไปทันที เซิ่งหน่วนยกค้อนพลาสติกนั้นฟาดลงบน "ลูกบอล" บนพื้นอย่างแรง
ลูกบอลกรีดร้องออกมาอย่างกะทันหัน จากนั้นก็ขยับ
แค่พริบตาเดียว ลูกบอลกลายเป็นหัวคน กระเด้งเข้าไปในอ้อมแขนเด็กชาย เด็กชายกอดหัวนั้นไว้ จ้องเซิ่งหน่วนด้วยความเกรี้ยวกราด แล้วหันหลังวิ่งหนีไป
เสียงเครื่องเกมต่าง ๆ กลับมาดังตามปกติอีกครั้ง
เซิ่งหน่วนยืนอยู่หน้าประตูโซนเครื่องเล่น สายตากวาดมองตุ๊กตาและของเล่นต่าง ๆ ข้างใน แล้วหยุดลงที่ตัวตลกพลาสติกขนาดเท่าคนจริงตรงกลาง
บนหัวตัวตลกมีหมวกแดงเล็ก ๆ ใบหนึ่ง หมวกเขียนไว้ว่า "การเดินทางแห่งความสุข"
นั่นแหละ หมวกใบนั้น
แต่แล้วจู่ ๆ ฝ่ายบริการลูกค้าก็เอ่ยขึ้น "เจ้าของร่างระวังด้วย โซนเครื่องเล่นนี้ตรวจพบข้อมูลอันตราย แต่ระบุต้นตอไม่ได้"
ระบุต้นตอไม่ได้ก็หมายความว่า อาจมีอันตรายอยู่ทุกหนทุกแห่งข้างใน
เซิ่งหน่วนนิ่งไปครู่หนึ่ง แล้วให้ซู่ไป๋นั่งที่เก้าอี้ด้านนอก "รอฉันตรงนี้นะ"