ด้านนอกเงียบสงัดไร้เสียง "กึ๊กๆ แตกๆ" เสียงนั้นค่อยๆ ใกล้เข้ามาเรื่อยๆ จนมาถึงข้างร้านเฟอร์นิเจอร์พอดี ในขณะนั้นเอง ด้านนอกร้านเฟอร์นิเจอร์ก็มีเสียงกรีดร้องสุดสยองดังขึ้นมาอีกครั้ง
เซิ่งหน่วนใจกระตุกวูบ รีบเลื่อนไปตรงตำแหน่งรูกุญแจตู้เสื้อผ้า มองออกไปอย่างไม่ให้ใครสังเกต แล้วก็เห็นว่า หน้าร้านเฟอร์นิเจอร์ มีเงาร่างสูงสองเมตรกว่าๆ ยืนหันหลังให้อยู่ตรงนั้น มือซ้ายจับพนักงานสาวผู้ช่วยขายคนหนึ่งไว้ มือขวาถือกรรไกรใหญ่ที่เปื้อนเลือด
กรรไกรอันนั้นดูทรงแล้วเหมือนกรรไกรตัดผม แต่ยาวถึงครึ่งเมตร
แล้วเซิ่งหน่วนก็เห็นว่า เงาดำสูงสองเมตรกว่านั้น ใช้กรรไกรตัดผมขนาดยักษ์นั่น ค่อยๆ กรีดคอพนักงานสาวตรงๆ เสียงกึ๊กๆ แหวกเนื้อ... สุดท้าย ก็ยัดหัวของพนักงานสาวคนนั้นเข้าไปไว้ในอ้อมอกของตัวเอง
ในชั่วขณะที่ยัดหัวพนักงานสาวเข้าไปในอ้อมอก เซิ่งหน่วนสังเกตเห็นว่า เงานั้นดูเหมือนจะสูงขึ้นอีกนิด
ทันใดนั้น เงาดำนั้นหันขวับมาทางนี้... แล้วเซิ่งหน่วนก็ได้เห็นหน้าตาของมัน
ผมที่หวีเรียบร้อยไร้ที่ติ ใต้ทรงผมนั้นเป็นใบหน้าหล่อเหลาแต่ดูหยิ่งทะนง แต่นัยน์ตากลับดูลึกลับชั่วร้ายอย่างยิ่ง สิ่งที่น่ากลัวที่สุดคือ ตรงหน้าอกของมันเต็มไปด้วยหัวเรียงรายกันแน่นขนัด
ราวกับว่าร่างกายของมันสร้างขึ้นมาจากหัวเหล่านี้
วินาทีถัดมา เซิ่งหน่วนก็เห็นเงานั้นถือกรรไกรเดินเข้าร้านเฟอร์นิเจอร์มา เดินตรงมาทางพวกเธอเรื่อยๆ กรรไกรในมือก็ส่งเสียงกึ๊กๆ แตกๆ ไปด้วย...
เซิ่งหน่วนกลั้นหายใจ
ถูกพบแล้ว?
รู้ได้ยังไง?
ช่างมันเถอะ สู้ให้ตายก็เท่านั้น!
ในตอนที่เธอเตรียมตัวจะพุ่งออกไปสู้เต็มที่แล้ว จู่ๆ ก็มีมือข้างหนึ่งมาบังตาของเธอไว้
เป็นซู่ไป๋
ซู่ไป๋เอามือปิดตาของเธอไว้ เซิ่งหน่วนไม่ขยับ วินาทีถัดมา ก็รู้สึกได้ถึงลมหายใจของซู่ไป๋ที่ใกล้เข้ามา จากนั้นก็เป็นสัมผัสเย็นๆ นุ่มๆ บนริมฝีปาก