ไม่นานนัก ซุนเจียอวี้ก็ตามเซียวเฉินมาปรากฏตัวที่ด้านนอกโซนเครื่องเล่นเด็ก แขนของเธอถูกพันผ้าพันแผลไว้ เห็นได้ชัดว่าได้รับบาดเจ็บ
ถ้าไม่ใช่เพราะเซียวเฉินมาช่วยเธอไว้ทัน ตอนนี้เธอคงตายอยู่ในร้านตัดผมนั้นไปแล้ว
นึกถึงตุ๊กตาที่หลอกเธอ ซุนเจียอวี้ก็แววตาดุดันขึ้นมาทันที
พาเซียวเฉินมาถึงโซนเครื่องเล่น เธอชี้ไปข้างในโซนเด็กเล่นแล้วพูดว่า "ตุ๊กตาบ้าๆ ตัวนั้นแหละที่หลอกฉันมาที่ร้านตัดผม"
เซียวเฉินมองเธอแวบหนึ่ง แล้วเดินไปข้างหน้าสองสามก้าว
ซุนเจียอวี้รู้ดีว่าตอนนี้ในสายตาเซียวเฉิน เธอคงถูกจัดอันดับให้เทียบเท่าคนโง่ไปแล้ว เธอจึงไม่พูดอะไรอีก เม้มปากเงียบเดินตามเขาไปข้างๆ
เดินมาถึงหน้าประตูโซนเครื่องเล่น ทันใดนั้นซุนเจียอวี้ก็เหมือนเห็นอะไรบางอย่าง "ดูตรงนั้นสิ"
เธอพูดกับเซียวเฉิน "ตรงใต้ตัวตลกน่ะ มีหมวกสีแดงอยู่ใต้นึงใช่ไหม?"
เซียวเฉินมองไม่ชัด ไม่แน่ใจนัก คิ้วขมวดเล็กน้อย ซุนเจียอวี้อยากกู้ภาพลักษณ์ของตัวเองคืน จึงอาสา "ฉันไปดูเอง"
โซนเครื่องเล่นเด็กจะไปมีอันตรายอะไรได้?
เซียวเฉินไม่พูดอะไร ซุนเจียอวี้เดินเข้าไปเอง แต่ในวินาทีที่ก้าวเข้าไปในโซนเครื่องเล่น ร่างของเธอก็หดเล็กลงทันที ในขณะเดียวกัน ตุ๊กตาและรถของเล่นที่เมื่อครู่ข้างนอกดูไม่มีพิษภัยอะไร แต่ตอนนี้กลับใหญ่โตมโหฬารสำหรับเธอ ต่างก็เริ่มขยับเขยื้อน...
เซิ่งหน่วนรู้จากฝ่ายบริการลูกค้าว่าซุนเจียอวี้ติดอยู่ในโซนเครื่องเล่นจริงๆ ก็แค่รู้สึกเสียดายนิดหน่อย ที่เซียวเฉินอยู่ข้างๆ ไม่อย่างนั้นรับรองว่าซุนเจียอวี้ต้องซวยหนักแน่ๆ
เธอจูงมือสูไป๋เดินไปข้างหน้า ตอนนั้นเอง ไฟบนหัวก็กระพริบวูบวาบ