เหตุการณ์เปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในเซิ่งจินคลี่คลายลงอย่างรวดเร็ว ฮ่องเต้ราชวงศ์ถังถูกทหารกบฏที่แทรกซึมเข้ามาในวังสังหาร ส่วนหวายอ๋องสิ้นชีพเพื่อปกป้ององค์ฮ่องเต้ ส่วนเซียวเสวียนเย่มีคุณความดีในการปราบกบฏแต่บาดเจ็บสาหัส กำลังรักษาตัวอยู่ที่จวนสกุลเซียว...
เซิ่งหน่วนไม่มีเรื่องต้องยุ่งอีกแล้ว ไม่มีใครจับตาดูนางอีก เธอจึงกลับไปที่จวนตระกูลเซิ่ง
แน่นอนว่าไม่ใช่เพราะนางอยากกลับเอง แต่เพื่อมารดาผู้ให้กำเนิดของร่างเดิมต่างหาก
หยุนเหนียงกำเนิดในตระกูลธรรมดาสามัญ เป็นอนุภรรยาของเซิ่งเซี่ยวเหอ ตระกูลฝ่ายหญิงก็เป็นเพียงชาวบ้านธรรมดา... ด้วยเหตุนี้เอง ตอนที่ลูกสาวถูกบังคับให้อุ้มป้ายวิญญาณแทนลูกสาวภรรยาเอกแต่งเข้าจวนสกุลเซียว นางจึงไม่อาจขัดขวางได้แม้แต่น้อย
สิ่งสุดท้ายที่นางทำได้ คือตอนที่ลูกสาวต้องติดตามคุณรองสกุลเซียวออกจากเมืองหลวงไปด้วยนั้น นางแอบยัดเงินที่มีอยู่ทั้งหมดให้ลูกสาว
ด่านเยียนยวินห่างจากเซิ่งจินนับพันลี้ ประกอบกับก่อนหน้านี้มีภัยแล้ง สงคราม และพวกอนารยชนใต้คุกคามชายแดน หยุนเหนียงจึงแอบเช็ดน้ำตาทุกวัน ร้องไห้จนตาแทบบอด เอาแต่เป็นห่วงว่าลูกสาวจะเอาตัวรอดอยู่ที่ชายแดนในช่วงบ้านเมืองวุ่นวายได้อย่างไร
นางไม่คิดว่าจะได้พบหน้าลูกสาวอีก...
วินาทีที่เซิ่งหน่วนปรากฏตัวต่อหน้าหยุนเหนียง หญิงผู้อ่อนแอมายาวนานครึ่งชีวิตก็กอดลูกสาวด้วยความดีใจปนตกใจ ร่ำไห้สุดชีวิตหัวใจแทบสลาย
แต่สุดท้ายก็คือความยินดี หยุนเหนียงลงมือทำอาหารหลายอย่างในห้องครัวเล็กๆ ด้วยตัวเอง มารดาและลูกสาวนั่งเผชิญหน้ากัน เพลิดเพลินกับความสุขอันแสนยากจะได้มาของตนในมุมเล็กๆ ด้านหลังจวนตระกูลเซิ่งแห่งนี้
เซิ่งหน่วนซื้อจวนหลังหนึ่งไว้ที่อื่นแล้ว อีกไม่นานกลุ่มพี่น้องตระกูลโจวก็จะมาถึง นางวางแผนจะหาทางพาหยุนเหนียงออกจากจวนตระกูลเซิ่ง