ในบ่ายวันนั้น หลังจากเซิ่งหน่วนกับหยุนเหนียงออกจากตระกูลเซิ่งไป ตระกูลเซิ่งก็ได้ต้อนรับเซียวเสวียนชิงมาเยี่ยมเยียน...
เซียวเสวียนชิงกับรูปลักษณ์เดิมแตกต่างราวฟ้ากับเหว แต่เซิ่งเซี่ยวเหอรู้อยู่แล้วว่าเขาเปลี่ยนไปเพราะรักษาบาดแผล อีกทั้งนิสัยท่าทางของเซียวเสวียนชิงก็ยังเหมือนเดิม พอเปิดปากพูด เซิ่งเซี่ยวเหอก็รู้ทันทีว่า นี่คือคุณชายใหญ่แห่งตระกูลเซียวจริงๆ
ไม่คิดว่า จะมีคนที่เปลี่ยนแปลงทั้งใบหน้าได้จริงๆ
หลังจากนั่งลง เซียวเสวียนชิงก็พูดเข้าประเด็นตรงๆ ยิ้มบางๆ พลางกล่าว "วันนี้มารบกวน ที่จริงก็มาสู่ขอแทนน้องชายของข้า ตามธรรมเนียมควรจะให้แม่สื่อมา แต่น้องชายให้ความสำคัญกับคุณหนูของท่านเกินไป ฝืนบีบให้ข้ามา แล้วข้าก็ต้องยอมเสียหน้ามาขอพบท่านเซิ่ง"
เซิ่งเซี่ยวเหองงเล็กน้อย รู้สึกแปลกใจในใจ
มาสู่ขอแทนคุณรองแห่งตระกูลเซียว? หรือว่าเซียวเสวียนชิงไม่ได้มาหาเรื่องตัวเอง?
ชะงักไปครู่หนึ่ง เซิ่งเซี่ยวเหอก็ยิ้ม "ไม่ทราบว่าคุณรองต้องการสู่ขอลูกสาวคนไหนของข้ากันแน่?"
แม้ตอนนี้เซียวเสวียนชิงจะไม่มีตำแหน่งใดๆ ในราชการ แต่เซิ่งเซี่ยวเหอก็เรียกตัวเองว่าข้าน้อยตลอด... เขารู้ดี ราชวงศ์ถังอันรุ่งโรจน์นี้ กลายเป็นของตระกูลเซียวไปแล้ว
เซียวเสวียนชิงยิ้ม "คุณหนูห้าของท่าน เซิ่งหน่วน"
เซิ่งเซี่ยวเหอตะลึงไปทันที "ห้า... นี้..."
สีหน้าแย่เล็กน้อย "แต่ เสี่ยวอู่ก่อนหน้านี้นาง นาง..."
เวลานี้ องครักษ์เงาดำคนหนึ่งกระซิบบางอย่างข้างหูเซียวเสวียนชิง เซียวเสวียนชิงหยุดไปครู่หนึ่ง แล้วก็ยิ้ม "ที่แท้ท่านเจ้าเมืองเซิ่งก็ได้หย่าขาดกับมารดาของคุณหนูห้า และขับไล่นางทั้งสองออกจากตระกูลไปแล้ว"
เขาลุกขึ้นยืนทันที "ถ้าเช่นนั้น ข้าก็ไปตามหาท่านแม่หยุนโดยตรงเลยดีกว่า"
เซียวเสวียนชิงเดินออกไปด้านนอกตรงๆ เซิ่งเซี่ยวเหอรีบลุกขึ้นตาม "คุณชายใหญ่ แล้วสัญญาหมั้นระหว่างคุณชายใหญ่กับลูกสาวข้าเล่า..."
เซียวเสวียนชิงหยุดเล็กน้อย หันกลับมาด้วยสายตาไม่เข้าใจ "สัญญาหมั้นก็ได้ปฏิบัติเสร็จสิ้นแล้ว ข้าก็ได้มอบหนังสือหย่าให้คุณหนูห้าไปแล้ว ตอนนี้ ตระกูลเซียวกับตระกูลเซิ่ง ไม่มีความเกี่ยวข้องใดๆ อีก"