อะไรกันเนี่ย?
เซิ่งหน่วนเงยหน้ามองสาวใช้ผิวคล้ำท่าทางหยิ่งยโสคนนั้น... เป็นสาวใช้ประจำตัวของเซี่ยหรูเยว่ คุณหนูใหญ่แห่งจวนหวายอ๋อง
เซี่ยหรูเยว่เป็นน้องสาวแท้ๆ ของเซี่ยอวี่เฉิน หลังจากจวนหวายอ๋องถูกเนรเทศไปยังเมืองโยวโจว นางก็จำใจต้องเดินทางไกลตามพี่ชายมาด้วย
ก่อนหน้านี้ระหว่างทาง เพื่อจะเข้าใกล้หวายอ๋องเซี่ยอวี่เฉิน เจ้าของร่างเดิมจึงประจบประแจงรับใช้เซี่ยหรูเยว่ไม่ขาด
เซี่ยหรูเยว่เห็นการกระทำของอีกฝ่ายเข้าตา ฝ่ายหนึ่งก็ดูถูกเหยียดหยามที่เจ้าของร่างเดิมไม่รู้จักรักษาตัวให้ดี ยังคิดจะปีนขึ้นที่สูง แต่อีกฝ่ายก็รับการเอาใจเหล่านั้นอย่างหน้าด้านๆ
ตอนที่เซิ่งหน่วนเพิ่งเริ่มตุ๋นน้ำซุปปลา เซี่ยหรูเยว่ก็เตรียมตัวรอให้เซิ่งหน่วนอาสาส่งไปให้อยู่แล้ว แต่ผ่านไปตั้งนาน เห็นทีเซิ่งหน่วนจะเริ่มกินแล้วแต่กลับไม่มีทีท่าจะเอาใจส่งมาให้เลย เซี่ยหรูเยว่ก็ทนไม่ไหว ต้องส่งสาวใช้มาเอง
สาวใช้ชื่อเหลียนเอ๋อร์ เคยวางมาดข่มขู่เจ้าของร่างเดิมจนชิน พอมาอยู่ต่อหน้าเซิ่งหน่วนก็เชิดหน้าอวดดีไม่เว้น
เซิ่งหน่วนไม่ได้ตั้งใจจะยุ่งเกี่ยวกับจวนหวายอ๋องอีกแล้ว เพราะคำขอของเจ้าของร่างเดิมก็คือการอยู่ห่างจากหวายอ๋องเซี่ยอวี่เฉิน
ทีหลังเซี่ยอวี่เฉินก่อการกบฏในวัง เห็นชัดว่าไม่ใช่คนอยู่นิ่งๆ คนแบบนี้ใช้ผู้หญิงที่โผล่มาหาเองเป็นเรื่องปกติ แต่เขาก็ไม่ควรทอดทิ้งเจ้าของร่างเดิมไม่ไยดี ตอนที่นางต้องตกอับกลายเป็นนักเต้นระบำรับแขก
อย่างน้อยก็ควรจะเรียกตัวนางกลับมาจากมือฮั่วเซียว เพื่อเปิดทางให้ชีวิตนางได้อยู่อย่างสงบสุข เพราะเจ้าของร่างเดิมช่วยเขาไว้มาก และก็ต้องแลกมาด้วยราคาอันแสนสาหัส