ระหว่างทางกลับ เซียวเสวียนเย่ก็รู้บทสนทนาทั้งหมดระหว่างเซิ่งหน่วนและซูหลวนจากเงามืด
ที่จริงตอนแรกที่ส่งเงามืดไปก็ก็เพียงเพราะพลังภายในของเซิ่งหน่วนยังไม่ฟื้นฟู ส่วนซูหลวนก็เป็นพวกเห็นภัยแล้วแยกย้ายกันไป เขาไม่วางใจเลยให้เงามืดตามไป... ส่วนการแอบฟังนั้นมันเป็นนิสัยติดตัวของเงามืดเอง
พอได้ยินว่าเซิ่งหน่วนบอกว่าชอบคนหน้าตาดีนิสัยอ่อนโยน เซียวเสวียนเย่ก็ส่งเสียงเย็นชาออกมา
ไม่น่าแปลกใจที่ซื้อทาสหนุ่มหน้าตาดีกลับมา... จะไม่ให้อ่อนโยนได้ยังไง?
กลับมาถึงเรือนพัก เขาเดินตรงไปยังลานหลัง พอไปถึงก็ถามสาวใช้ที่เฝ้าอยู่ที่นั่นว่า "คุณหนูอยู่ไหน?"
สาวใช้รีบตอบ "อยู่ในบ่อน้ำอุ่นเจ้าค่ะ"
สีหน้าเซียวเสวียนเย่เปลี่ยนเป็นมืดครึ้มในทันที!
ซื้อทาสกลับมาแล้วก็อดใจรอไม่ไหว พาไปที่บ่อน้ำอุ่นเลย... หนังสือหย่าใบนั้นยังไม่ได้เลยจริงๆ นี่คิดว่าเขาตายแล้วงั้นเหรอ?
เดินหน้าตายไปทางบ่อน้ำอุ่น เซียวเสวียนเย่ดึงกระบี่อ่อนที่เอวออกมา ดูท่าทางเตรียมจะทำให้เลือดกระเซ็นที่นี่แล้ว
ผลักประตูไม้เข้าไปตรงๆ สายตาถูกม่านแขวนบังไว้ ไม่ได้ยินเสียงอะไร เซียวเสวียนเย่เดินเข้าไปด้วยสีหน้าบูดบึ้ง แต่เพียงชั่วพริบตาถัดมา เขาก็ก้าวเท้าชะงัก
มีแค่เซิ่งหน่วนคนเดียว?
ไอน้ำลอยขึ้นจากบ่อน้ำ สายตามองเห็นไม่ค่อยชัด
ก่อนหน้านี้ก็เพราะเซิ่งหน่วนยังต้องแช่น้ำยาสมุนไพรรักษาบาดแผล เขาถึงได้เลือกที่พักแห่งนี้
ไม่มีใครอื่นปนอยู่ เซียวเสวียนเย่กำลังลังเลว่าควรจะหมุนตัวกลับไปดีไหม ทันใดนั้นก็ได้ยินเสียงอู้อี้ของเซิ่งหน่วน "มาทำไมช้าจังเลย?"