เซิ่งหน่วนกระพริบตา มองเห็นภาพตรงหน้าอย่างชัดเจน
เธออยู่ในขบวนรถไฟ รู้สึกได้ถึงความสั่นสะเทือนขณะที่รถเคลื่อนไปและเสียงล้อเหล็กที่ครูดกับราง รอบข้างมีผู้คนมากมาย สีหน้าของแต่ละคนไม่สู้ดีนัก
ตรงหน้าเธอเป็นชายหนุ่มหล่อสวมเสื้อเชิ้ตสีเทา ทรงผมทันสมัย กำลังยืนกางแขนปกป้องหญิงสาวที่สวมเดรสสีครีมและมัดผมครึ่งศีรษะไว้ข้างหลัง เขาขมวดคิ้วจ้องมองเธอ
บนพื้นมีขวดแก้วแตก ชาน้ำผลไม้สีแดงในขวดกระฉูดเต็มพื้น ดูน่าสะพรึงกลัว
ชั่วขณะนั้น เซิ่งหน่วนก็เข้าใจจุดเชื่อมต่อที่เข้ามาได้ทันที: เจ้าของร่างเดิมกับหวงเหลียนแฟนหนุ่มและเพื่อนร่วมชั้นอีกหลายคนได้ตกลงไปในโลกสยองขวัญ แต่ในขณะที่เธอกำลังหวาดกลัวกับโลกอันน่าสยดสยองที่เอาชีวิตไม่รอด หวงเหลียนกลับคอยปลอบโยนรุ่นน้องชื่อหมี่เหยา
ทั้งสองจึงทะเลาะกัน เจ้าของร่างเดิมเผลอทำน้ำผลไม้บนรถเข็นข้าง ๆ แตกโดยไม่ตั้งใจ...
เวลานี้ เซิ่งหน่วนได้ยินเสียงคนพูดด้วยความหวาดกลัวเบา ๆ: "เธอทำของบนรถแตก เธอละเมิดข้อห้ามแล้ว"
เซิ่งหน่วนหันไปมองคนที่พูดข้างหลัง จากนั้นก็หันกลับมาสำรวจสภาพรอบข้าง
กลุ่มคนของพวกเขาอยู่ในตู้โดยสารหมายเลข 5 บนผนังตู้มีป้ายแขวนอยู่ เขียนว่า: ห้องพักพนักงานต้อนรับบนรถ