"อาฉึ้ย!"
เซิ่งหน่วนจามแล้วขยี้จมูก ก่อนหันไปบอกซู่ไป๋ว่า "ยังไงก็ต้องซุนเจียอวี้ด่าเราแน่ๆ เอ่อ... ถือว่าเธอโชคดีที่ยังมีชีวิตอยู่มาด่าเราได้"
ซู่ไป๋เม้มริมฝีปากยิ้มบาง "โชคดีแบบนั้น เดี๋ยวก็หมดอายุ"
เซิ่งหน่วนทำเสียงอือ "พูดได้ดี"
ฝ่ายบริการลูกค้าบ่น "ไอ้ลูกหมาน้อย"
เซิ่งหน่วนไม่สนใจคำบ่นของฝ่ายบริการลูกค้า พาซู่ไป๋เดินเข้าร้านเสื้อผ้าบุรุษแห่งนั้น... ร้านที่ฝ่ายบริการลูกค้าตรวจเจอหนูน้อยหมวกแดง แต่ว่าเป็นร้านที่อันตรายมากในเวลาเดียวกัน
ทันทีที่ก้าวเข้าไป เซิ่งหน่วนก็รู้ได้ทันทีว่าร้านนี้ถ้าอยู่ในโลกความจริงต้องแพงเวอร์แน่นอน แต่ก็แพงอย่างมีเหตุผล
เสื้อผ้าสำเร็จรูปที่หุ่นโชว์ด้านนอกสวมใส่ดูเรียบง่ายแต่เต็มไปด้วยรายละเอียด ดูหรูหรามาก
ในวินาทีที่พวกเขาเดินเข้าไป หุ่นโชว์เหล่านั้นก็หันหัวมามองพร้อมกัน พนักงานขายหญิงสองคนในร้านก็ปรากฏตัวขึ้นอย่างเงียบเชียบ ใบหน้าเปื้อนรอยยิ้มที่ได้มาตรฐานแต่ชวนขนลุก "สวัสดีค่ะ มีอะไรให้ช่วยไหมคะ?"
"เสื้อคลุมตัวนั้น หยิบลงมาให้เราลองหน่อย"
เธอชี้ไปที่เสื้อโค้ตสีเทาเข้มตัวหนึ่ง... รู้สึกโดยสัญชาตญาณว่าเสื้อตัวนั้นเหมาะกับซู่ไป๋ และบังเอิญว่าเงินของเธอพอจะซื้อได้พอดี
พอได้ยินว่าเธอจะซื้อของ พนักงานขายก็ยิ้มกว้างขึ้นทันที "ได้ค่ะ รอสักครู่"
ไม่นานเสื้อโค้ตก็ถูกหยิบลงมา เซิ่งหน่วนรับมาดูแล้วหันไปบอกซู่ไป๋ "ลองใส่ดูสิ ยกแขนขึ้น"
ซู่ไป๋กางแขนออกอย่างว่าง่าย เซิ่งหน่วนช่วยเขาสวมเสื้อ แล้วถอยหลังสองสามก้าวเพื่อมอง "อืม พอดีตัวมาก"
เธอหยิบเงินวางบนเคาน์เตอร์ พนักงานขายยิ้มกว้างขึ้นกว่าเดิมทันที
อาศัยจังหวะนี้ เซิ่งหน่วนเอ่ยลองเชิง "ซื้อเสื้อไปแล้ว แถมของชิ้นเล็กๆ ให้หน่อยได้ไหม?"