ตาค้างแล้วก็สว่างขึ้นอีกครั้ง ตอนที่ลืมตาขึ้นมา เซิ่งหน่วนคิดว่าเธอจะถูกส่งไปยังที่ไหนสักแห่งตามลำพังเหมือนครั้งก่อน ๆ แต่แล้วเธอก็พบว่าเธอยังอยู่กับซู่ไป๋
พูดให้ถูกคือ ทุกคนอยู่ด้วยกันหมด
วินาทีต่อมา ซุนเจียอวี้ที่อยู่ฝั่งตรงข้ามก็หน้าโหดพุ่งเข้ามาหาเธอ:“เซิ่งหน่วน ฉันจะฆ่าแก!”
เห็นซุนเจียอวี้พุ่งเข้ามา เซิ่งหน่วนก็ยกเท้าเตะเข้าที่หน้าอกของเธอจนกระเด็นกลับไปทันที ซุนเจียอวี้กระแทกเข้ากับเซียวเฉินแล้วจะพุ่งเข้ามาอีก แต่เซียวเฉินกลับคว้าแขนเธอไว้
“พอได้แล้ว!”
ซุนเจียอวี้หันไปมองอย่างไม่อยากเชื่อ:“นายไม่รู้หรือว่าเธอทำอะไรกับฉัน?”
เซียวเฉินสีหน้าเรียบเฉย:“ไม่ใช่เธอลงมือก่อนหรือ?”
ซุนเจียอวี้ชะงักไป ริมฝีปากขยับแต่กลับไม่รู้จะเถียงอย่างไร
เมื่อก่อนมีเซียวเฉินหนุนหลัง เธอไม่เคยขาดคนที่เธอจงใจกลั่นแกล้ง เพียงแต่ทุกครั้งก็เป็นคนอื่นที่เสียหาย และเธอไม่เคยขาดทุนหนักขนาดนี้มาก่อน
ระหว่างนั้น พุ่มไม้ข้าง ๆ ก็ขยับ แล้วสามร่างก็พุ่งออกมาอย่างกะทันหัน... ทั้งสามคนพอเห็นเซียวเฉินกับซุนเจียอวี้ ดวงตาก็เป็นประกายขึ้นมาทันที
“พี่เซียว พี่เจียอวี้ พวกเรามาแล้ว”
เป็นชายสองหญิงหนึ่ง ผู้ชายสองคนหน้าตาคล้ายกันมาก เป็นฝาแฝด ส่วนผู้หญิงคนนั้นสีหน้าไร้อารมณ์ ใบหน้าเต็มไปด้วยความเบื่อหน่ายโลก
พอเห็นทั้งสามคน ซุนเจียอวี้ดวงตาก็เป็นประกายขึ้นมาทันที:“เกา ต้า เกาหยวน พวกแกมาแล้ว”
เกาต้าจากคู่แฝดยิ้มแล้วพยักหน้า:“ใช้วิธีของพี่เซียว ใช้พวกนายเป็นจุดยึด ที่แท้ก็เข้ามาได้จริง ๆ ด้วย”