"ทำไมล่ะ?"
"ก็เพราะนายคือซูโม่ไง!"
เหยียนจิ่วซีส่งยิ้มบาง ดวงตาสวยของเธอเปล่งประกายระยิบระยับ งดงามที่สุด
ซูโม่เป็นใครน่ะหรือ?
อัจฉริยะอันดับหนึ่งของเซี่ยกั๋ว!
ให้คนแบบนี้ไปบริหารบริษัท?
อย่ามาตลก!
นี่มันปืนใหญ่ยิงแมลงวัน—ใช้ของใหญ่ทำงานเล็กน้อย!
พอซูโม่ได้ยินคำนั้น ก็ถึงบางอ้อในทันทีว่าเหยียนจิ่วซีหมายความว่ายังไง
จริง ๆ แล้ว เขาก็แค่พูดไปอย่างนั้น ซูโม่เองก็ไม่ได้สนใจเรื่องบริหารบริษัทอยู่แล้ว
มีเวลาว่างแบบนั้น ไปจัดการข้อคาดการณ์ทางคณิตศาสตร์สักสองสามข้อ มันไม่ดีกว่าเรอะ?
……
เมื่อถึงเวลาสิบโมงเช้า
เมคอัพอาร์ติสต์หญิงคนหนึ่งเข้ามาที่ห้องพัก
"ทุกคนตามฉันมาหน่อยนะคะ เสื้อผ้าที่ใส่แข่งวันนี้ต้องมาเลือกกันเองค่ะ"
เพราะเป็นรอบชิงชนะเลิศ ดังนั้นคราวนี้แต่งตัวตามสบายมากเกินไปไม่ได้
อย่างเช่น ซูโม่...
ชุดลำลองหลวมโพรกทั้งตัว แล้วก็ใส่รองเท้ากีฬาอีก...
นี่มันมาประลองรอบชิงฯ ตรงไหน?
ใครไม่รู้คงนึกว่า ซูโม่มาพักร้อน!
หลายคนตามเมคอัพอาร์ติสต์ไปที่ห้องเสื้อผ้า เสื้อผ้าแบรนด์เนมเรียงรายเป็นแถว ทำให้ตาพร่า
"พวกคุณเลือกกันตามอัธยาศัยนะคะ เลือกเสื้อผ้าเสร็จแล้วก็ไปห้องแต่งหน้าด้านข้างเลย ฉันจะรออยู่ที่นั่นค่ะ"
เมคอัพอาร์ติสต์หญิงยิ้มให้แต่ละคน แล้วก็หมุนตัวออกจากห้องเสื้อผ้าไป
พวกเขาก็กระจายย้ายกันไป เริ่มเลือกเสื้อผ้าถูกใจ