วันที่ 20 สิงหาคมเป็นวันรายงานตัวอย่างเป็นทางการของนักศึกษาใหม่ชั้นปีหนึ่ง มหาวิทยาลัยจิง
ลู่จินกับซางเหนียนเหนียนซึ่งอยู่ไกลถึงอีกฟากของโลก เดิมทีจองตั๋วเครื่องบินไว้เรียบร้อยแล้ว วางแผนกันว่าต่อให้ยังไงก็ต้องบินกลับมาส่งลูกสาวไปรายงานตัวให้ได้
แต่ความคิดนี้พอวนไปมาในกลุ่มแชตครอบครัวที่เหอจัวตั้งขึ้น ก็เปลี่ยนไปเสียแล้ว
นอกจากพวกเขาสองคนแล้ว ตั้งแต่รุ่นปู่ย่าลงมาจนถึงรุ่นพี่ชายพี่สาว แทบทุกคนต่างกระตือรือร้น อยากไปส่งลู่หนานเกอเข้าเรียน
ลู่หนานเกอเองก็เอาแต่ “ปฏิเสธ” ในกลุ่ม บอกว่าทำกันใหญ่โตเกินไป ไม่จำเป็นเลย
สองสามีภรรยามองหน้ากันผ่านหน้าจอโทรศัพท์แล้วยิ้ม เอาเถอะ พวกเขาจะกลับไปหรือไม่ก็ไม่สำคัญแล้ว...
ทั้งคู่เห็นพ้องกันทันที จึงยกเลิกตั๋วเครื่องบินเสีย ปล่อยให้พวกหนุ่มสาวพลังเหลือล้นจัดการกันไป ส่วนพวกเขาก็ใช้ชีวิตสองต่อสองกันต่อ
เช้าวันรายงานตัว บ้านตระกูลลู่คึกคักเป็นพิเศษ...
กู้ว่าน เหวินชิง และลั่วซิงโหยวที่พักอยู่บ้านตระกูลลู่ไม่ต้องพูดถึง ต่างตื่นกันแต่เช้าตรู่
ส่วนฉือหยานโจว ลู่ซีฉือ ซื่อซวี่ กู้ฉี เหอจัว และจี้เซี่ยน...คนกลุ่มนี้ขับรถทยอยมาถึงตั้งแต่แปดโมงกว่า ก่อนจะมารวมตัวกันในลานบ้านตระกูลลู่
ในห้องอาหาร ลู่หนานเกอกำลังดื่มโจ๊ก พอเงยหน้าขึ้นเห็นคนกลุ่มนั้นมาถึง ก็แทบสำลักโจ๊ก
เธอวางช้อนลง ทำหน้าไม่ถูกว่าจะหัวเราะหรือร้องไห้ดี “ทุกคน ฉันเรียนมหาวิทยาลัยนะ ไม่ใช่ชั้นอนุบาลเล็ก
“ขบวนของพวกคุณนี่ ถ้าคนรู้ก็คิดว่ามาส่งฉันรายงานตัว แต่ถ้าไม่รู้คงนึกว่าจะบุกถล่มมหาวิทยาลัยจิง!