ฝ่ามือเหี่ยวแห้งของปานไฉจีจีมีสายฟ้าพวยพุ่ง ทำท่าเหมือนผู้ทรงภูมิ ราวกับผู้บำเพ็ญเซียนที่เพิ่งปิดด่านออกมา เสแสร้งอวดโก้ถึงขีดสุด!
เบื้องหน้าการกระทำของอีกฝ่าย
ในสายตาของหลี่หย่วนเต้า
เดิมทีควรเป็นเขาที่แสดงท่าทางแบบนี้ต่างหาก!
แต่กลับถูกอีกฝ่ายชิงตัดหน้าโชว์เหนือไปก่อน!
อย่างไรก็ตาม
ในฝ่ามือของปานไฉจีจีมีสายฟ้าแลบเปรี๊ยะๆ ระหว่างนิ้วดังสนั่น หลี่หย่วนเต้ามองแล้วค่อนข้างตกใจ
เพราะวิธีการเช่นนี้
ปกติแล้วจะทำได้ก็เฉพาะผู้บำเพ็ญเซียนที่แท้จริงเท่านั้น!
ผู้ที่ควบคุมสายฟ้าได้อย่างง่ายดาย อย่างน้อยต้องมีระดับพลังฝึกตนขั้นสร้างฐานขึ้นไป
พลังญาณของหลี่หย่วนเต้าพุ่งสแกนไปโดยไม่รู้ตัว เขาอยากตรวจสอบอีกฝ่ายว่าบนร่างกายมีรากวิญญาณสายฟ้าพิเศษอยู่หรือไม่
แต่มองอย่างไร เจ้าปานไฉนี่ก็เป็นแค่ผู้บำเพ็ญกู่ธรรมดาๆ เท่านั้น!
อีกทั้งในฐานะผู้บำเพ็ญนอกรีต การเชี่ยวชาญสายฟ้า ช่างประหลาดจริงๆ
ด้านข้าง จางซื่อเจิงและเซียวสือซานหลางกับคนอื่นๆ เมื่อเผชิญหน้ากับวิธีการน่าตกตะลึงของปานไฉจีจี ต่างก็มองจนตาค้างไปหมด
ใบหน้าพวกเขาเผยความหวาดกลัว ไม่อยากเชื่อสายตา
สามารถพลิกมือสำแดงวิชาสายฟ้าได้ นี่มันเทพเซียนในตำนานชัดๆ!
สายฟ้าในมือของปานไฉจีจี แม้จะดูมีขนาดแค่ฝ่ามือ แต่เสียงสนั่นเปรี๊ยะๆ ดังกึกก้อง ฟังแล้วใจหายใจคว่ำ
พลังสายฟ้าที่น่าสะพรึงเช่นนี้ หากตกใส่ร่างคนจริงๆ เกรงว่าจะทะลุเป็นรูโหว่ได้เลย!
แม้แต่ยอดฝีมือยุทธ์ ก็น่าจะต้านทานการโจมตีของสายฟ้าเช่นนี้ไม่ได้ใช่ไหม?
เซียวเยว่ที่เคยประจักษ์ถึงความเก่งกาจของหลี่หย่วนเต้า ก็ค่อนข้างประหม่า เอ่ยเสียงสั่นว่า "คุณชายหลี่ ระวังนะ! คนนี้ควบคุมสายฟ้าได้ ท่านรับมือไหวหรือเปล่า?"
หลี่หย่วนเต้าหัวเราะเบาๆ "กระจอกงอกง่อยเท่านั้น!"
"ท่านอาจารย์ปานไฉ! ท่านนี่มันเทพเซียนชัดๆ!"
หยางเวยเวลานี้กลับดีใจสุดขีด เอ่ยกับปานไฉจีจีอย่างประจบสอพลอว่า "ท่านรีบลงมือเถอะ ฆ่าพวกมันให้หมด เผาให้เป็นเถ้าธุลี ไม่เหลือซาก! ทุกคนที่นี่ ปล่อยไปไม่ได้สักคนเดียว ไม่อย่างนั้นเรื่องแพร่งพรายออกไป พวกยอดฝีมือของซวินหลงเยวี่ยนและกองกำลังอื่นๆ มา จะต้องมีปัญหามากมายแน่!"
"หุบปาก!"
"ข้าลงมือ ยังจะถึงตานายชี้นิ้วสั่ง?"