สายฟ้าคำรามพุ่งพล่านอยู่ระหว่างฝ่ามือของหลี่หย่วนเต้า
เหนือศีรษะ สายฟ้าส่งเสียงประทุเปรี้ยงปร้างไม่หยุด
ร่างทั้งร่างของเขาแทบจะอาบไล้ไปด้วยอสนีบาต ภาพนั้นทำเอาจางซื่อเจิง เซียวสิบสามและคนอื่น ๆ ใจสั่นระรัว
ยากจะจินตนาการ
ว่าคนธรรมดาคนหนึ่ง ต่อให้เป็นนักสู้ที่แข็งแกร่ง จะทำถึงขั้นกุมสายฟ้าไว้ในมือได้อย่างไร
ในยามนี้
ในสายตาพวกเขา หลี่หย่วนเต้าก็เปรียบดั่งเซียนผู้ถืออสนีเทพลงมาจุติยังโลกมนุษย์!
“ฆ่า!”
หลี่หย่วนเต้ากุมอสนีที่พลุ่งพล่าน ฟาดเข้าใส่หมาบินผีอสนีที่กระโจนตะครุบถึงตัวเต็มแรง
ตูมๆ~
ตามด้วยเสียงระเบิดทึบหลายระลอก
หมาบินผีอสนีซึ่งดูดุดันน่าเกรงขาม แค่ชั่วพริบตาก็ถูกระเบิดเป็นเถ้าธุลีเกลื่อนพื้น ตายไม่เหลือแม้แต่ซาก!
ปันไฉจี๋จี๋ได้แต่มองหมาบินผีอสนีทั้งห้าตัวของตนตายต่อหน้าต่อตา ดวงตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัวและเลื่อนลอย
“เจ้าทำได้ยังไง?”
“นี่คืออานุภาพสวรรค์ที่แท้จริง คือพลังอสนีแห่งฟ้าดิน เจ้าเรียกมันมาได้ยังไง?”
“แถมยังควบคุมได้อย่างง่ายดายอีก!”
เนิ่นนาน กว่าปันไฉจี๋จี๋จะได้สติกลับมา เขาจ้องเขม็งไปที่หลี่หย่วนเต้า พลางถามเสียงสั่น
ต่อหน้าต่อตา เขาแทบไม่เชื่อในสิ่งที่ตนเห็น
เขาเข้าสู่หนทางกู่ซิวมาหลายสิบปี จนถึงบัดนี้ เขาคิดว่าตนใกล้จะหยั่งรู้เคล็ดวิชาเซียนแล้ว จะได้เดินบนเส้นทางอมตะเสียที
จนถึงขั้นที่เขามักอดรู้สึกภาคภูมิใจอยู่เนือง ๆ ไม่ได้
แต่ตอนนี้
เขาเพิ่งค้นพบว่า ช่วงหลายสิบปีที่ฝึกฝนอย่างยากลำบาก ล้วนเสียเปล่าราวกับไปฝึกใส่น้องหมา!
หรือไม่ หนทางกู่ซิวที่ตนฝึกมา ก็เป็นแค่ของไร้สาระ!
เด็กหนุ่มตรงหน้าที่อายุยังน้อย กลับพลิกมือควบคุมอสนีเทพได้ นี่มันฝึกถึงขั้นไหนกันแน่?
หลี่หย่วนเต้าหัวเราะเบา ๆ: “ฮะ ๆๆ… ก็แค่วิธีกระจอก ๆ ไม่ควรค่าแก่การกล่าวถึง! เมื่อกี้แกอาศัยพลังอสนีมาใช้สร้างภาพไม่ใช่รึ น่าเสียดายที่ล้มเหลวน่ะสิ!”
แค่วิธีกระจอก ๆ งั้นรึ?
หมาบินผีอสนีห้าตัวที่แข็งแกร่งที่สุดของเขา ถูกพลิกมือทำลายไปต่อหน้าต่อตา!
ฝ่ายตรงข้ามมีพลังระดับไหนกัน!