"แกนี่เอง!"
"ประธานหยาง ก็ไอ้หนูนี่แหละ!"
หลิวต้าหนาถูกตบกระเด็น กระเสือกกระสนลุกขึ้น ไม่สนใจฟันที่หักเปื้อนเลือด รีบหันกลับไปตะโกนบอกหยางเวย
เขามองหลี่หย่วนเต้าที่เดินเข้ามาในสวน นัยน์ตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัวระลอกแล้วระลอกเล่า
ไอ้หนูนี่ ฝีมือร้ายกาจ ลงมือโหดเหี้ยมเกินเบอร์
เมื่อวานเพิ่งถูกซ้อมไป หยก ๆ ก็โดนฟาดกระเด็นอีกรอบ หัวสมองได้แต่อื้ออึง
"คุณชายหลี่ ท่านมาแล้ว!"
"ดีจริง!"
เซียวเยว่เห็นหลี่หย่วนเต้า ก็ดีใจสุดขีด
หัวใจที่แขวนค้างก็วางลงได้เสียที
นางรู้ชัดว่าหลี่หย่วนเต้าแข็งแกร่งเพียงใด วิชาที่พลิกฟื้นคนตายให้มีชีวิตได้นั้น ไม่ใช่ผู้บรรลุยุทธทั่วไปจะทำได้แน่!
"คุณชายหลี่ ท่านมาเสียที!"
เซียวสือซานหลางถอนหายใจเฮือกใหญ่ มองสมรภูมิที่กำลังรบราฆ่าฟัน คนของสำนักเซียวฝั่งเขา ตอนนี้ถูกอีกฝ่ายที่เป็นถึงผู้บรรลุระดับอาจารย์ลึกล้ำขั้นเซวียนสองคนอัดหมอบราบคาบไปแทบหมด เขาอดร้อนใจไม่ได้ "แต่คุณชายหลี่ ตรงหน้านี้ก็ลำบากหน่อย อีกฝ่ายมีถึงสองอาจารย์ลึกล้ำขั้นเซวียน! คุณชายหลี่ ระดับบำเพ็ญของท่านก็น่าจะเป็นอาจารย์ลึกล้ำขั้นเซวียนใช่ไหม? ไม่ทราบว่าจะต่อกรพวกเขาได้หรือไม่!"
"ไอ้หนู เจ้านี่เองที่ช่วยเซินซูเฟย?" หยางเวยดวงตาเป็นประกายเล็กน้อย จ้องมองประเมินหลี่หย่วนเต้า
ชายผู้นี้ น่าจะเป็นคนที่ท่านอาจารย์ปันไชต้องการ บัดนี้กลับส่งตัวมาถึงประตูเสียเอง
"ประธานหยาง ไอ้หนูนี่ฝีมือร้ายกาจ!"
"ข้าดูแล้วอย่างน้อยก็เป็นผู้บรรลุขั้นสุดยอดกำลังภายใน!"
หลิวต้าหนาเอ่ยปากอีกครั้ง อย่างคับแค้น "ประธานหยาง ต้องจัดการเขาให้ได้ ข้าจะหักขาหมา ๆนั่นเสีย!"
หยางเวยพยักหน้า หันมองผู้อาวุโสเมิ่งกับอาจารย์ฉู่ "ผู้อาวุโสทั้งสอง ไอ้หนูนี่ต่างหากที่เป็นแกนหลักสำคัญ ต้องจับมันให้ได้ หักสองขามันเสีย!"
เวลานี้
ทั้งสองจัดการผู้บรรลุที่เซียวสือซานหลางพามาหมดไปเจ็ดแปดส่วนแล้ว
ได้ยินคำหยางเวย
สายตาพวกเขาก็อดไม่ได้ที่จะจับจ้องไปที่หลี่หย่วนเต้า
เจ้าหนูนี่เด็กเกินไปแล้ว!
ต่อให้พรสวรรค์ดีเพียงใด ก็อย่างมากแค่ผู้บรรลุระดับกำลังภายใน!
ผู้อาวุโสเมิ่งกับอาจารย์ฉู่ ใบหน้าจึงอดไม่ได้ที่จะฉาบไปด้วยความเหยียดหยาม