เซียวเม่ยถามด้วยความไม่เข้าใจว่า: "คนของสำนักพยัคฆ์ขาวถึงกับหาเรื่องตายเองได้ยังไง?"
"หรือว่าในลั่วเฉิง ยังมีอิทธิพลอื่นที่ต้านทานสำนักพยัคฆ์ขาวได้?"
"ไม่ใช่ ไม่ใช่" หลงจ้านส่ายหัวอย่างแรง
โม่เฉิงคงอดไม่ไหวจึงถีบเขาเบาๆ ทีหนึ่ง: "อย่าปิดบัง เกิดอะไรขึ้นอธิบายมาให้ชัด!"
"เรื่องของบริษัทขนส่งมังกรเขียว พวกนายก็รู้กันหมดนี่ ใช่เด็กหนุ่มคนนั้นที่คุณชายหูคิดจะข่มขืนอู๋ชิวเยวี่ย แล้วมาทำลายเรื่องดีๆ ของเขา"
ทุกคนพยักหน้าตามๆ กัน เรื่องนั้นพวกเขาได้ฟังจากหลงจ้านรายงานบ้างแล้ว
หูฮั่นพูดขึ้นทันที: "นายหมายความว่า สำนักพยัคฆ์ขาวยกกำลังออกมาทั้งหมด ก็เพื่อไปหาเรื่องเด็กหนุ่มคนนั้น?"
"เก้าสิบเปอร์เซ็นต์!" หลงจ้านตบต้นขาอย่างตื่นเต้น: "ทั้งลั่วเฉิง คนที่สามารถตั้งตัวคนเดียวล้มทั้งแก๊งได้ ไม่มีทางเป็นใครอื่น!"
"เขาเก่งกาจขนาดนั้นเลยหรือ?" เซียวเม่ยไม่ใคร่จะเชื่อ
คนโบราณว่า หมัดเดียวสู้สี่มือไม่ได้ คนเก่งก็ต้านทานคนจำนวนมากไม่ไหว
ยอดฝีมือที่เก่งกาจแค่ไหน ก็ยากที่จะต่อกรกับทั้งแก๊งโดยลำพัง
ยิ่งกว่านั้นตามที่หลงจ้านพูด เด็กนั่นยังอายุไม่ถึงยี่สิบปี!
คนหนุ่มอายุไม่ถึงยี่สิบ ต่อสู้กับกว่าครึ่งของสำนักพยัคฆ์ขาว!
ต่อให้เธอคิดจนหัวแทบระเบิด ก็ยังนึกไม่ออกว่ามันจะเป็นฉากแบบไหน
หลงจ้านหรี่ตาพูด: "เขาต้องมีระดับถึงขั้นจอมยุทธ์แน่!"
"ครั้งนี้สำนักพยัคฆ์ขาวยกมาทั้งหมด ถึงจะไม่ถูกเขาจัดการเพียงลำพัง อย่างน้อยก็เสียหายอย่างหนัก!"
"พวกเราอาจจะรอให้เขาและอีกฝ่ายต่อสู้กันจนเพลี่ยงพล้ำทั้งคู่ แล้วค่อยเก็บเกี่ยวผลประโยชน์!"