เมอร์เซเดส-ไมบัคจอดที่หน้าประตูคฤหาสน์แห่งหนึ่ง
เมื่อมองผ่านกระจกรถ จะเห็นยามที่ประตูคฤหาสน์พกอาวุธปืนพร้อมกระสุนจริง
อู๋ชิวเยวี่ยโทรศัพท์ หลังจากยามตรวจสอบตัวตนของคนในรถแล้ว จึงเปิดประตูให้ผ่าน
รถขับไปจอดที่หน้าวิลล่าหลังหนึ่งในส่วนลึกของคฤหาสน์
เลขานุการที่รออยู่หน้าประตูเปิดประตูรถให้
“มีแพทย์ชื่อดังมาสองท่าน กำลังตรวจรักษาให้ท่านผู้หญิงอยู่ เลยให้ผมมาต้อนรับคุณอู๋”
“ไม่เป็นไร” อู๋ชิวเยวี่ยพาหลินลั่วลงจากรถ
ถามไปตามมารยาท “แพทย์ชื่อดังสองท่านนั้นคือใครเหรอ”
“ปรมาจารย์แพทย์หลวง ต้วนจิ่งเฉวียน”
“และศาสตราจารย์สมิธ ผู้เชี่ยวชาญด้านการปลูกถ่ายตับระดับโลก”
เมื่อได้ยินชื่อของทั้งสอง อู๋ชิวเยวี่ยก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย
ดึงหลินลั่วพลางกระซิบ “ท่านต้วนเป็นอาจารย์อาวุโสแห่งวงการแพทย์แผนจีน สมิธก็เป็นผู้เชี่ยวชาญแผนปัจจุบัน ดูท่าคงไม่ต้องให้คุณลงมือแล้ว”
“ถือซะว่ามาเที่ยวบ้านเพื่อนกับฉันก็แล้วกัน”
หลินลั่วยักไหล่อย่างไม่ใส่ใจ
ที่มาก็เพื่อเห็นแก่หน้าอู๋ชิวเยวี่ย ถ้าไม่ต้องลงมือเองก็จะได้ประหยัดแรง
“ได้”
เข้าไปในห้องนั่งเล่นของวิลล่า มีคนนั่งอยู่หลายคนล้อมโต๊ะน้ำชา
ตรงกลางที่นั่งหลักเป็นสามีภรรยาวัยกลางคนคู่หนึ่ง
ผู้ชายท่าทางสุภาพอ่อนโยนแต่เปี่ยมด้วยอำนาจ
ผู้หญิงหน้าตาหมองคล้ำหน้าผากเขียวซีด ผอมจนเบ้าตาลึกตอบ
ด้านซ้ายเป็นชายชราผมดอกเลาสวมชุดถัง มีชายหนุ่มแบกกล่องยาสะพายหลังยืนอยู่ข้างหลัง
ด้านขวาเป็นฝรั่งตาสีฟ้าผมสีทอง
ข้างๆ ฝรั่งมีชายอ้วนวัยกลางคนนั่งอยู่ สีหน้าแสดงท่าทางประจบต่อสามีภรรยาวัยกลางคนที่นั่งหลัก