โหวเจี้ยนเทารีบถอยไปด้านข้าง โค้งตัวส่ง “ท่านประธานเชิญช้า ๆ”
รอจนหูจื้อไห่เดินลับตาไปแล้ว เขาถึงยืดตัวตรง
มู่หรงหงและหวงจื่อหาน ผู้เป็นแม่ลูก ต่างมีสีหน้าภาคภูมิใจไปด้วย
เหมือนกับว่าโหวเจี้ยนเทาสามารถพูดคุยกับหูจื้อไห่ได้ ทำให้พวกนางมีหน้ามีตาอย่างยิ่ง
มู่หรงเจี๋ยถามด้วยความสงสัย “นั่นคือท่านหัวหน้าตระกูลหู ประธานกรรมการหูจื้อไห่แห่งหวนฉิวกรุ๊ปหรือ”
โหวเจี้ยนเทากล่าวอย่างหยิ่งผยอง “ใช่แล้ว ท่านประธานของพวกเรา”
“โอ้โห!” มู่หรงเจี๋ยตกตะลึงเป็นอย่างยิ่ง
หวนฉิวกรุ๊ปเป็นกลุ่มการเงินชั้นแนวหน้าแห่งชิงโจว ครอบคลุมธนาคาร ทรัสต์ ประกันภัย และอีกหลายแวดวงการเงิน
ควบคุมกระแสเงินสดจำนวนมหาศาล
“พี่หว่านจวินนี่ตาดีจริงที่เจอผู้กล้า เลือกพี่เขยที่เป็นผู้ชายดี ๆ ได้” มู่หรงเจี๋ยประจบสอพลออย่างหนัก
หวงจื่อหานพูดอย่างได้ใจ “บุรุษที่ข้าหวงจื่อหานเลือก ย่อมต้องเป็นเลิศในหมู่คน!”
มู่หรงหงยิ้มจนปิดไม่มิด คิดจะรีบไปงานเลี้ยงครอบครัวเพื่ออวดอ้างว่าที่ลูกเขยเสียหน่อย
“รีบไปห้องส่วนตัวกันเถิด อย่าให้ท่านปู่รอนาน”
มู่หรงเจี๋ยรีบนำทาง
พาครอบครัวมู่หรงหงเข้าลิฟต์ด้านข้าง โดยไม่ได้พาพวกเขาไปรวมกับหลินลั่ว
เมื่อเข้าลิฟต์แล้ว โหวเจี้ยนเทาขมวดคิ้วถาม “ทำไมไม่ใช้ลิฟต์หลัก”
“ทางนี้ไปห้องส่วนตัวฟู่กุ้ยใกล้กว่า” มู่หรงเจี๋ยตอบส่ง ๆ
ในใจกลับแสยะยิ้ม หลินลั่ว แกรอก่อนเถอะ
อีกเดี๋ยวท่านปู่ไม่เห็นตัวแก ระเบิดโทสะเมื่อไร ก็ได้ดูดีกัน!
คนกลุ่มหนึ่งมาถึงห้องส่วนตัวฟู่กุ้ยอย่างรวดเร็ว