"แกเป็นใครกัน" หลินลั่วย้อนถาม
รองประธานก่วงเชิดหน้าอย่างหยิ่งยโส "ไอ้กระจอกอย่างแก ไม่มีสิทธิ์รู้ว่าข้าเป็นใคร"
"ยาม มาจับไอ้คนร้ายที่ตั้งใจทำลายสมบัติล้ำค่าของร้านนี่"
เขาปรักปรำหลินลั่วด้วยข้อหาเท็จทันที
ยามไม่กล้าชักช้า กรูกันเข้ามาล้อมหลินลั่ว
ฝูงชนที่มุงดูเริ่มซุบซิบกัน "ตาเฒ่านี่มันใครกัน ดูเหิมเกริมยิ่งกว่าพี่หู่จื่อที่ป่วนถนนซิ่วสุ่ยอีก"
"แกไม่รู้จักเขาเหรอ เขาเป็นรองประธานของเครือต้าตงไหลนะ พี่หู่จื่อยังไม่คู่ควรแม้แต่จะสวมรองเท้าให้เขา"
"เฮ้ย ถ้าอย่างนั้น ดูท่าหนุ่มคนนี้จะซวยแล้ว"
"จะบอกอะไรที่เป็นความลับให้ฟังอีกนิด รองประธานก่วงคนนี้สนิทกับสำนักพยัคฆ์ขาวมาก อาจได้รับข่าวจากสำนักพยัคฆ์ขาวแล้วจงใจมาแกล้งหนุ่มนี่ก็ได้"
เฉินหมิงฟังอยู่เงียบ ๆ ดวงตาฉายแววยินดี
เยี่ยมไปเลย
รองประธานของต้าตงไหลกับสำนักพยัคฆ์ขาวร่วมมือกัน
ไอ้หลิน แกตายแน่
แววตาเย็นชาฉายผ่านดวงตาหลินลั่ว กำลังจะลงมือจัดการพวกยาม ฝูงชนกลุ่มหนึ่งก็กรูเข้ามา
คนนำหน้ามีใบหน้าดุดัน เต็มไปด้วยริ้วรอย ดูลักษณะดุร้าย
พี่หู่จื่อตามมาติด ๆ ชี้ไปที่หลินลั่วแล้วตะโกน "ลุงฉี ไอ้หนุ่มนี่ทำร้ายข้าเอง"
แน่ชัดว่าคนพวกนี้เป็นกำลังเสริมที่พี่หู่จื่อไปพามา
ฉีหวนซึ่งดูดุร้ายเดินอาด ๆ เข้ามาหาหลินลั่วแล้วพูดอย่างดุร้าย "แกเป็นคนทำร้ายเสี่ยวหู่หรือ"
หลินลั่วตอบอย่างไม่ยี่หระ "ใช่"
"ตัวเล็กแต่ใจใหญ่" ฉีหวนกวาดตามองไปเห็นรองประธานก่วงที่อยู่ด้านหนึ่ง แล้วพยักหน้าทักเล็กน้อย