“สร้อยคอ ‘วิหคเซ่นสรวงฟีนิกซ์’ ชิ้นนี้ วัสดุหลักเป็นหยกแดงสีจักรพรรดิ์ที่หายากยิ่ง แกะสลักด้วยมือโดยปรมาจารย์ศิลปหัตถกรรมแห่งชาติ!”
“วัสดุเสริมใช้หยกเขียวสีจักรพรรดิ์ เพชรสีชมพู เพชรสีน้ำเงิน และอัญมณีหายากอื่น ๆ เรียกว่าเต็มฝีมือเต็มเนื้อวัสดุ!”
สร้อยคอวิหคเซ่นสรวงฟีนิกซ์นั้นดูหรูหราโอ่อ่ามีระดับจริง ๆ และที่สำคัญคือสวยงามมาก
น่าเสียดายที่ราคาสูงเกินไป
คนธรรมดาทำได้เพียงยืนข้างตู้โชว์ดื่มด่ำกับภาพ
ฝูงชนที่ตามมาดูด้วยความอยากรู้ต่างเผยสีหน้าตกตะลึง
“หนุ่มคนนี้เป็นคุณหนูไฮโซแท้ ๆ ที่เก็บตัวเงียบหรือ?”
“คุณหนูไฮโซก็ยังซื้อสร้อยคอเส้นนี้ไม่ไหว ต้องเป็นคุณหนูจากตระกูลใหญ่ระดับสุดยอดของลั่วเฉิงเท่านั้น”
“รู้สึกว่าเขากำลังสร้างภาพ คงแค่ดูเล่น ๆ”
เฉินหมิงจ้องหลินลั่วด้วยแววตามุ่งร้าย
พูดเสียงต่ำ: “เสแสร้งนักนะ! อีกเดี๋ยวพวกสำนักพยัคฆ์ขาวมาแล้ว คอยดูแกจะเสแสร้งยังไงต่อ!”
หลินลั่วรู้สึกพอใจมาก จึงพูดกับพนักงานขายว่า: “เอาออกมาดูหน่อย”
“หา?!” พนักงานขายอึ้งไป
ทำงานที่นี่มาหลายปี เพิ่งเคยมีคนจะเอาวิหคเซ่นสรวงฟีนิกซ์ออกมาดู
ของล้ำค่าขนาดนี้ ต่อให้เสียหายนิดเดียวก็ชดใช้ไม่ไหว
หลินลั่วยิ้ม ล้วงบัตรแพลตินัมห้างต้าตงไหลออกมาโบก
พนักงานขายจ้องมองบัตรอย่างละเอียด
ยิ่งมองดวงตายิ่งเบิกกว้าง
บัตรใบนี้เธอรู้จัก!
ไม่กี่วันก่อน สถานประกอบการในเครือต้าตงไหลทั้งหมด ได้รับการอบรมพิเศษ
เนื้อหาการอบรมคือให้พนักงานทุกคนรู้จักบัตรแพลตินัมของต้าตงไหล!