มู่หรงปิงเพิ่งส่งรูปและข้อความออกไป กลุ่มแชทครอบครัวก็เดือดพล่านขึ้นมาทันที
ลูกหลานสาขาใหญ่และสาขาสองพากันออกความเห็นเยาะเย้ยถากถาง
“นี่มันลูกเขยชงสื่อเสริมดวงของมู่หรงเสวี่ยไม่ใช่เหรอ? โอ้โห หน้าตาซอมซ่อแต่เล่นซะหรูเชียวนะ!”
“จ๊าก ลูกเขยบ้านนอกของสาขาสามนี่ก็มั่วซั่วเกินไปแล้ว คงไม่ไปติดโรคสกปรกมาจากข้างนอกหรอกนะ!”
“สาขาสามต้องให้คำอธิบาย ไม่งั้นหน้าตาสกุลมู่หรงจะต้องขายขี้หน้าไปหมด!”
เมื่อเห็นความเห็นพวกนี้ มุมปากของมู่หรงปิงก็ยกยิ้มเจ้าเล่ห์
หลินลั่ว แกรอก่อนเถอะที่จะถูกปัดกวาดออกจากบ้าน!
ขณะนั้นมู่หรงเอี๋ยนกำลังไถมือถืออยู่
เมื่อได้ยินเสียงแจ้งเตือนดังไม่หยุด ก็สลับแอปไปที่วิซิ่น
เห็นหัวข้อที่ถกเถียงกันในกลุ่มครอบครัว ความดันเลือดเขาพุ่งปรี๊ดขึ้นทันที
“เหลวไหล!”
“ต่ำช้า!”
“ไร้ยางอาย!”
หลิวเยวี่ยหรงถามด้วยความสงสัย: “ดูมือถือก็ดูดีๆ อย่าโมโห”
“หึ! เธอดูเองสิ นี่ไงลูกเขยชั้นดีที่เธอหาให้เสวี่ยเอ๋อร์!”
มู่หรงเอี๋ยนปามือถือใส่หน้าภรรยา
หลิวเยวี่ยหรงหยิบมือถือขึ้นมาดูอย่างละเอียด
เมื่อเห็นรูปที่หลินลั่วอยู่กับหญิงสาวสามคน สีหน้าก็พลันบูดบึ้ง
ก่อนหน้านี้เธอค่อนข้างชอบพอหลินลั่ว
คิดว่าหลินลั่วเป็นคนให้ความสำคัญกับความรักความถูกต้อง ถึงแม้พื้นเพจะด้อยไร้ความสามารถ แต่ขอแค่สามารถดีกับลูกสาวไปตลอดชีวิตก็พอ
นึกไม่ถึงว่าจะถูกตบหน้าเร็วขนาดนี้
“ดูสิว่าลูกเขยชั้นดีของเธอไปเล่นนอกบ้านได้เละเทะขนาดไหน!”
“เมียน้อยคนเดียวไม่พอ ยังหาเมียน้อยคนที่สองที่สามออกมาอีก!”