เฉียนปิงปิงเอ่ยถ้อยคำที่เย่อหยิ่งที่สุด ออกมาด้วยน้ำเสียงที่สุภาพที่สุด
ฉับพลันนั้น การประมูลอันดุเดือดก็พลันเงียบงันลง
ทุกคนพากันมองไปที่เฉียนปิงปิง
บ้างไม่พอใจ บ้างหวาดกลัว แต่ไม่มีใครกล้าชูป้ายประมูลเสนอราคาอีก
ถึงอย่างไร นั่นก็คือตระกูลเฉียน
ผู้นำแห่งแปดตระกูลใหญ่แห่งลั่วเฉิง!
แถมตระกูลเฉียนยังก้าวขึ้นมาเป็นอันดับหนึ่งในแปดตระกูลใหญ่ของลั่วเฉิงได้ภายในสิบปีนี้ โดยมีเฉียนปิงปิงเป็นผู้วางแผนชักใยอยู่เบื้องหลัง!
จากจุดนี้ก็เห็นได้ว่าฝีมือของเฉียนปิงปิงนั้นร้ายกาจเพียงใด
แถมยังมีข่าวลืออีกว่า เฉียนปิงปิงมีความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนซ่อนเงื่อนกับสกุลไป๋ ตระกูลเร้นลับแห่งลั่วเฉิง
ผู้คนในที่นั้นล้วนไม่ใช่คนโง่
ต่อให้ในใจจะไม่เต็มใจเพียงใด ก็ไม่มีใครกล้าไม่ไว้หน้าเฉียนปิงปิง
หลังนับถอยหลังสามเสียง พิธีกรประมูลก็ทุบค้อน
เฉียนปิงปิงประมูลยาลูกกลอนพลังปฐมขนาดเล็กเม็ดแรกไปด้วยราคาสิบพันล้าน
การประมูลยาลูกกลอนพลังปฐมขนาดเล็กเม็ดที่สองเริ่มต้นขึ้น
ราคาพุ่งสูงขึ้นเรื่อยๆ ราวกับกระแสน้ำไหลเชี่ยว เพียงครู่เดียวก็มาถึงแปดพันล้าน
เซียวเจิ้งหนานนั่งไม่ติดแล้ว
เขากัดฟันกรอดๆ ลุกขึ้นยืนแล้วเลียนแบบเฉียนปิงปิงกล่าวว่า “สิบพันล้าน!”
“ทุกท่าน ตระกูลเซียวของข้าก็ต้องการยาลูกกลอนพลังปฐมขนาดเล็กสักหนึ่งเม็ด ขอทุกท่านได้โปรดไว้หน้าข้าด้วย!”
“เชอะ!”
“ชิ!”
“ตระกูลเซียวเป็นผักอะไร อย่าเอาหน้าที่ขายขี้หน้ามาให้อายเลย เลียนแบบนางไซซือ!”
เสียงดูแคลนต่างๆ ดังขึ้นระงม ไม่มีใครเลยที่เห็นแก่หน้าตระกูลเซียว
เซียวเจิ้งหนานโมโหจนแทบเลือดเดือดพล่านในตับ มองไปยังคนที่ว่าเขาทำเลียนแบบนางไซซือ
กลับเห็นว่าคนคนนั้นมีใบหน้าหยาบคายดุดัน เต็มไปด้วยริ้วรอยแห่งความโหดเหี้ยม ดูท่าทางไม่น่าคบค้าด้วย
มีไฟเดือดดาลแต่ไม่รู้จะไประบายกับใคร เซียวเจิ้งหนานจึงคำรามด้วยความโกรธว่า “เจ้าเป็นตัวอะไรมาจากไหน ถึงกล้ามาดูหมิ่นตระกูลเซียวของข้า?!”