ได้ยินเสียงกรีดร้องของหูต้าเสียง หลินลั่วก็เข้าใจว่ามันเกิดอะไรขึ้น
ต้องเป็นเรื่องหนี้ดอกเบี้ยโหดสองร้อยล้านนั่นแน่นอน
คาดว่าคุณสามเฉียนที่อยู่เบื้องหลังพี่เปียวนั่นลงมือแล้ว
ในโทรศัพท์มีเสียงแหบแห้งดังออกมา: "แกคือหลินลั่ว?"
"ใช่!"
"เหอะๆ ไม่ได้เจอหนุ่มใจกล้าอย่างแกมานานแล้ว"
"ถ้าไม่อยากให้เพื่อนตาย ก็มาที่นิคมอุตสาหกรรมเขตตะวันตก"
เมื่อวานหลังจากพี่เปียวปล่อยเงินให้หลินลั่วสองร้อยล้าน ก็รีบกลับไปรายงานสถานการณ์กับคุณสามเฉียนทันที
คุณสามเฉียนโกรธจนทุบเครื่องเคลือบเสียหายไปครึ่งห้อง สั่งให้ลูกน้องจับตัวหูต้าเสียงมา
จึงเป็นที่มาของสายโทรศัพท์นี้
เก็บมือถือ หลินลั่วนั่งแท็กซี่มุ่งหน้าไปยังนิคมอุตสาหกรรมเขตตะวันตก
ที่นั่นเป็นโครงการนิคมอุตสาหกรรมที่สร้างไม่เสร็จ ถือเป็นโครงการร้าง
ลูกน้องของคุณสามเฉียนจะจับคนมาทวงหนี้ หรือทำเรื่องคอขาดบาดตายที่ไม่อาจเปิดเผยได้ ก็ล้วนมาจัดการที่นี่ทั้งนั้น
เพิ่งก้าวเข้าไปในเขตนิคม ก็มีนักเลงสิบกว่าคนกรูเข้ามาหา
บังเอิญว่าเป็นพวกเดียวกับที่ถูกหลินลั่วจัดการเมื่อวาน
"หึๆ วันนี้แกไม่มีทางรอดแน่!" พวกนักเลงต่างทำสีหน้ารอดูความสนุก
อีกเดี๋ยวคุณสามเฉียนทรมานหลินลั่ว ก็เท่ากับแก้แค้นเมื่อวานแทนพวกมันแล้ว
หลินลั่วยกมือขึ้น
นักเลงสิบกว่าคนนั้นตกใจจนถอยหลังพรูกันไปอย่างลนลาน ร้องตะโกน: "เจ้า เจ้าจะทำอะไร?!"
"นี่มันถิ่นคุณสามเฉียนนะ แตะต้องพวกเรา แกตายแน่!"
หลินลั่วใช้มือที่ยกขึ้นลูบผมตัวเอง พลางเยาะเย้ย: "ดูท่าพวกแกขี้กลัวราวกับหนูนี่"
"โดนฉันตีจนเข็ดตั้งแต่เมื่อวานแล้วรึไง?"