หลังจากส่งหูต้าเสียงกลับไปแล้ว หลินลั่วคิดจะหาที่ฝึกปรุงยา
กลับไปปรุงยาที่บ้านสกุลมู่หรงไม่ได้แน่
ถ้ามู่หรงเอี๋ยนเห็นเข้า จะก่อเรื่องอะไรขึ้นมาก็เดาไม่ออก
ให้มู่หรงเสวี่ยมาเห็นตนปรุงยาก็ไม่ได้เช่นกัน
ไปหาที่อย่างโรงแรมข้างนอกก็ไม่ค่อยเหมาะ
คิดไปคิดมา หลินลั่วนึกถึงอู๋ชิวเยวี่ย
ไปปรุงยาที่บ้านพี่สาวร่วมสาบานคนนี้ต้องไม่มีปัญหาแน่
โอกาสดีอาจสานความสัมพันธ์ให้ลึกซึ้ง ปูทางสู่ภารกิจบำเพ็ญคู่ได้อีก
เรียกได้ว่ายิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว!
จริงสิ ยังต้องซื้ออุปกรณ์ปรุงยาด้วย
หม้อปรุงยาอย่าได้คิดถึงเลย ที่ขายกันในตลาดล้วนเป็นของประดับ หยิบมาใช้ปรุงยาไม่ได้เลย
ตอนอยู่ในคุก อาจารย์สอนให้ใช้หม้ออัดแรงดันแทนหม้อปรุงยา สำหรับปรุงยาสามัญบางชนิด
เช่นนั้นก็ซื้อหม้ออัดแรงดันดี ๆ สักใบแล้วกัน
มาถึงห้างใกล้ที่สุด หลินลั่วเลือกหม้ออัดแรงดันไฟฟ้าที่ดีที่สุด
แล้วโทรหาอู๋ชิวเยวี่ย
ต่อสายปุบ เสียงอู๋ชิวเยวี่ยที่ทั้งเกียจคร้านทั้งอ่อนหวานชวนฝันก็ดังมา
“น้องชายจอมซน ป่านนี้ไม่ไปปรนนิบัติภรรยาอยู่ดี ๆ โทรหาพี่สาวทำไมกัน”
“ระวังภรรยาจับได้ กลางคืนไม่ให้ขึ้นเตียงล่ะ”
น้ำเสียงเย้าแหย่เจือเสน่ห์นิด ๆ ทำให้ใจหลินลั่วคันยุบยิบ
พี่สาวร่วมสาบานคนนี้ต่อหน้าผู้คนแลดูเฉียบคมเก่งกาจนัก แต่ในที่ส่วนตัวกลับยั่วยวนใจถึงเพียงนี้
หลินลั่วตั้งสติได้: “พี่ครับ มีเรื่องอยากคุยด้วยหน่อย”
อู๋ชิวเยวี่ยเอ่ยเสียงเจือจางด้วยความหึง: “จะมาขอร้องเรื่องภรรยาอีกน่ะสิ?”
“เอ่อ” หลินลั่วปลายจมูก “นั่นไม่ใช่หรอก อยากขอยืมพี่ห้องค้างสักคืน”