แกร๊ก
ประตูห้องถูกอู๋ชิวเยวี่ยดึงปิดจากด้านนอก
หลินลั่วพยักหน้าอย่างพึงพอใจ
รู้จักกาลเทศะ เข้าใจกฎเกณฑ์ นิสัยของพี่สาวบุญธรรมคนนี้ดีจริง ๆ
เป็นคู่บำเพ็ญคู่ชั้นเลิศจริง ๆ!
แบ่งสมุนไพรออกเป็นสองกอง หลินลั่วใส่สมุนไพรสำหรับกลั่นยาลูกกลอนพลังปฐมขนาดเล็กลงในหม้ออัดแรงดันไฟฟ้าก่อน
ปิดฝาให้ดี เสียบไฟให้ความร้อน
เมื่อหม้ออัดแรงดันเริ่มพ่นไอน้ำออกมาฟู่ ๆ หลินลั่วก็อัดฉีดชี่พลังเข้าไปในหม้อ
อาศัยอุณหภูมิสูงและแรงดันสูง หลอมรวมชี่พลังกับฤทธิ์ยาเข้าด้วยกัน
คืนหนึ่งผ่านไป
สมุนไพรทั้งหมดถูกกลั่นกลายเป็นโอสถ
หลินลั่วอุ้มหม้ออัดแรงดันไฟฟ้าออกมาจากห้อง
อู๋ชิวเยวี่ยและจื่อเยวียนเฝ้ารออยู่ในห้องนั่งเล่นตลอด เมื่อเห็นหลินลั่วออกมาก็รีบเข้าไปหา
"น้องชาย เหนื่อยมาทั้งคืน หิวหรือยัง?"
"เตรียมข้าวปลาไว้ให้แล้ว รีบกินหน่อย"
หลินลั่วก็ไม่อิดเอื้อน ตรากตรำมาทั้งคืนก็หิวจริง ๆ
เขานั่งลงที่โต๊ะแล้วเขมือบอย่างเอร็ดอร่อย
อู๋ชิวเยวี่ยใช้ตะเกียบกลางคีบกับข้าวให้เขา พลางหัวเราะ "ค่อย ๆ กินสิ ไม่มีใครแย่งนายหรอก"
หลินลั่วรู้สึกเกรงใจ "พี่สาว ไม่ต้องคีบให้ผมหรอก ผมจัดการเองได้"
"จริงสิ โอสถกลั่นเสร็จแล้ว"
หลินลั่วเปิดฝาหม้อ กลิ่นหอมของยาที่ชื่นใจฟุ้งกระจายไปทั่ว
"กลิ่นยาหอมจัง!"
"ไม่เคยได้กลิ่นยาที่หอมขนาดนี้มาก่อน!" อู๋ชิวเยวี่ยอุทานอย่างประหลาดใจ
กลิ่นหอมนี้ไม่เหมือนยา กลับคล้ายกลิ่นน้ำหอมชั้นสูง ล้ำเกินความรู้ของอู๋ชิวเยวี่ยไปเสียหมด
ในหม้อมียาเม็ดที่แตกต่างกันสองชนิด
ชนิดหนึ่งดำสนิทราวกับหมึก แต่ผิวกลับเปล่งประกายเจิดจ้า ดุจไข่มุกดำ