"ย่า จิตสำนึกคนเราต้องมีนะ!"
"คุณล้มยังไงก็รู้แก่ใจ!" เหอหม่านโกรธจนตัวสั่น
"ฉันรู้แก่ใจดีนักแหละ เธอนั่นแหละชนฉัน!"
"ไม่จ่ายเงินก็อย่าหวังจะไป!"
"บอกพวกแกไว้เลยนะ เดี๋ยวลูกชายฉันก็มา พวกแกอย่าคิดเบี้ยว!"
ยายแก่เป็นนักต้มตุ๋นฉาวโฉ่บนถนนซิ่วสุ่ย
ชอบนอนแกล้งสลบบนพื้นเป็นประจำ
เมื่อไหร่มีคนใจดีเข้ามาพยุง นางจะรีบเกาะแข้งเกาะขาเอาทันที
ร้านค้าแถวนั้นรู้ทันแผนยายแก่ดี แต่ไม่มีใครกล้าออกมาแฉ
เพราะลูกชายของนางเป็นนักเลงสำนักพยัคฆ์ขาว พวกเขาไม่กล้ามีเรื่อง
เหอหม่านรู้สึกเสียใจมาก
รู้งี้ไม่ไปพยุงยายแก่นี่แล้ว!
ไม่ใช่!
ต้องบอกว่าไม่น่าออกมากับเฉินหมิง!
ชายที่อยู่ข้างๆ นางคือเฉินหมิง เป็นคนที่แม่แนะนำให้มาดูตัว
เหอหม่านดูถูกเฉินหมิงอยู่ในใจ
แต่นางทนการรบเร้าของแม่ไม่ไหว จึงต้องออกมาพบเฉินหมิง
นัดดูตัวครั้งนี้เจอกันที่ถนนซิ่วสุ่ย
เฉินหมิงเห็นเหอหม่านหน้าตาสะสวยก็ใจเต้น
ตามใจจะพานางเที่ยวถนนซิ่วสุ่ยให้ทั่ว ซื้อเสื้อผ้าเครื่องประดับฝากหวังประทับใจ
แล้วก็เกิดเหตุการณ์ตรงหน้าขึ้น
"หลีกไป!" พร้อมกับเสียงตะคอกดุดัน ผู้คนก็หลีกทางให้เอง
ชายฉกรรจ์สามคนที่มีรอยสักมังกรเสือที่แขนก้าวฉับๆ มาตรงหน้ายายแก่
"แม่ เรื่องอะไร?!" ชายฉกรรจ์ที่เดินหน้ามาก่อนถาม