หวังเฉาหมายเลขหนึ่ง คือสถานบันเทิงชั้นนำของลั่วเฉิง
และก็เป็นแหล่งเผาผลาญเงินทองที่ลุ่มหลงในอบายมุข
สาวบริสุทธิ์มากมาย ถูกฉุดกระชากลากลงน้ำที่นี่
เวลานี้ ในห้องส่วนตัวของหวังเฉาหมายเลขหนึ่ง
พี่เหลียงประจบประแจงพูดกับชายวัยสี่สิบเศษหน้าดำกำยำซึ่งนั่งจมเก้าอี้โซฟาว่า “พี่เฉียง ไอ้หนูนั่นใกล้ถึงแล้วครับ”
พี่เฉียงเป็นแกนนำของแก๊งมังกรเขียว มีลูกน้องในสังกัดหลายสิบคน
วันนี้วางกับดักไว้ ก็เพื่อล้างแค้นให้ลูกน้อง
แล้วก็เพื่อให้ได้ตัวเหอหม่านที่เล็งมาตั้งนานแล้ว
“กล้ามาจริง ใจถึงไม่เลวนี่”
พี่เฉียงฉายแววอาฆาตดั่งงูพิษจากดวงตาทรงสามเหลี่ยม “จัดการเรียบร้อยหรือยัง”
“เรียบร้อยแล้วครับ ห้องข้าง ๆ และห้องตรงข้ามเป็นคนของเราหมด พกมีดดาบสั้นมาด้วย”
“ดี ข้าจะดูสิว่าไอ้หนูนั่นมันเก่งกาจแค่ไหนกันเชียว”
พี่เฉียงคล้องแขนโอบสาวเซ็กซี่นุ่งน้อยห่มน้อยข้างกาย ฝ่ามือใหญ่บีบลงบนปทุมถันอวบอิ่มนุ่มมืออย่างแรง
“อื้อ~!”
สาวเซ็กซี่ครวญเสียงหวาน ปรายตาหยาดเยิ้มออดอ้อนว่า “พี่เฉียงใจร้ายจัง แต่ดิ้นชอบนะคะ”
ฝ่ามือของพี่เฉียงเคล้าคลึงบนเรือนร่างสาวเซ็กซี่ แต่ดวงตากลับกวาดมองเหอหม่าน
ราวกับใช้เรือนร่างของสาวเซ็กซี่แทนร่างของเหอหม่าน
นั่นทำให้สาวเซ็กซี่ก่อโทสานุสะขึ้นในใจ
“เสี่ยวหม่าน ข้าจำกัดความอดทนแล้วนะ”
“แค่ยอมเป็นของข้า เดี๋ยวก็ปล่อยคนรักตัวน้อยของเจ้าสักตั้ง”
“ไม่อย่างนั้น...”
น้ำเสียงพี่เฉียงเยียบเย็นขึ้นมา “มันจะถูกสับยับโยนลงแม่น้ำให้ปลากิน”
เหอหม่านกัดริมฝีปากแน่น ดวงตาเต็มไปด้วยความรังเกียจ