ควงตงหลายที่ฟุบอยู่บนโต๊ะแอบหัวเราะเยาะในใจ
แกมันไอ้สารเลวมีปัญญาอะไร!
ข้าก็จะไม่ฟื้น ดูซิแกจะทำอะไรข้าได้!
พอถึงคราวมู่หรงเอี๋ยนต้องจำใจจ่ายเงิน ไอ้สารเลวอย่างแกก็รอโดนจัดการหนัก ๆ เถอะ!
หลินลั่วสาวเท้าก้าวใหญ่มาถึงข้างตัวควงตงหลาย
หลิวเยวี่ยหรงกังวลว่า "จะไม่ค่อยดีมั้ย?"
ถึงควักห้าสิบล้านจะเจ็บเหมือนโดนเชือดเนื้อ แต่สกุลมู่หรงก็ยังพอควักไหว
หากต้องมามีศัตรูเพราะเรื่องนี้ ก็จะได้ไม่คุ้มเสีย
"แม่ครับ ไม่ต้องห่วง"
"เจ้าเสี่ยวควงเมาขนาดนี้กลับบ้านก็ไม่ได้ สุดท้ายก็ต้องช่วยให้เขาสร่างเมาอยู่ดี"
หลินลั่วไม่ชอบหน้าควงตงหลายมานานแล้ว
จะเป็นไปได้ยังไงที่จะปล่อยให้เขาปัดความรับผิดชอบหนีไป
ควงตงหลายคิดในใจ แกมาเลย!
ข้าก็แกล้งเมานี่แหละ ดูซิไอ้สารเลวอย่างแกจะปลุกข้ายังไง!
ขอแค่ข้าไม่อยากฟื้น ต่อให้เป็นเซียนมาจุติก็ไม่มีประโยชน์!
หลินลั่วยิ้มพลางแตะฝ่ามือลงบนบั้นเอวของควงตงหลาย
ชี่พลังสายหนึ่งแทรกซึมเข้าร่างเขา
ควงตงหลายย่นคิ้วในใจ ไอ้สารเลวแตะบั้นเอวข้าทำไม?
หรือจะมาฉวยโอกาสกับข้า?
ไอ้สารเลวนี่คงไม่ได้อยู่ในคุกใหญ่ แล้วเก็บสบู่จนกลายเป็นพวกวิปริตไปแล้วกระมัง!
กำลังคิดเช่นนั้น จู่ ๆ ก็เกิดอาการปวดปัสสาวะขึ้นมาจนทนไม่ไหว
ควงตงหลายรีบหนีบขาแน่น
ให้ตายสิ!
ทำไมถึงได้อยากเข้าห้องน้ำในยามคับขันเช่นนี้
หลิวเยวี่ยหรงเห็นควงตงหลายไม่ตอบสนอง จึงเอ่ยอย่างสงสัยว่า "แกเอามือทาบบั้นเอวเขาทำไม?"
มู่หรงเอี๋ยนพูดเสียงเย็นว่า "ไอ้ขยะนอกจากโม้แล้วก็ทำตัวลึกลับซับซ้อน!"
ทันใดนั้นเอง ควงตงหลายรู้สึกเหมือนกระเพาะปัสสาวะกำลังจะระเบิด