ร่างทรงถูกปกคลุมด้วยเส้นผมสีดำหนาทึบทั่วร่าง เส้นผมพวกนั้นรัดแน่นขึ้น รัดแน่นขึ้น และรัดแน่นขึ้นเรื่อย ๆ...
ท่ามกลางเส้นผมดำขลับ ร่างทรงส่งเสียงร้องโหยหวนน่าเวทนา
“อ๊ากกกก...!!”
เสียงนั้นทำให้ทั้งสองคนที่อยู่ด้านล่างขนหัวลุกไปทั้งแถบ พอถึงตอนหลังก็แทบไม่เหลือเค้าเสียงมนุษย์!
เลือดสดปริมาณมหาศาลไหลซึมออกมาจากร่องของเส้นผม อาบลงบนพื้นหินเขียวของเวทีสูง แล้วค่อย ๆ ซึมลึกลงไป...
กรอบแกรบ กรอบแกรบ—
เสียงกระดูกแตกดังสนั่นชวนเสียวสันหลังดังขึ้นไม่หยุด กระตุ้นแก้วหูของทั้งสอง
พวกเขาจ้องมองร่างทรงที่ถูกเส้นผมดำขลวดรัดพัน เห็นร่างนั้นเล็กลงเรื่อย ๆ เล็กลงเรื่อย ๆ จนกระทั่งสุดท้าย...กลายเป็นก้อนเนื้อก้อนหนึ่ง
ก้อนเนื้อมีขนาดไม่ถึงครึ่งของร่างทรงแต่เดิม
ทั้งสองเห็นภาพนี้ต่างก็เกิดความคิดอยากหันหลังวิ่งหนี!
ผีหญิงหนังคนตนนี้น่ากลัวเกินไปแล้ว!
เสียงร้องโหยหวนของร่างทรงหายไปแล้ว แต่อากาศยังคงอบอวลไปด้วยกลิ่นคาวเลือดเข้มข้น และเสียงสะอื้นไห้แผ่วเบาของผีหญิง
หนิงชิวสุ่ยไม่ได้หนีไปทันที ไม่ใช่เพราะเขาไม่กลัว แต่เพราะในมือของผีหญิงยังมีของสำคัญอย่างยิ่งอยู่!
—หนังสือที่พบในห้องนอนของร่างทรงเล่มนั้น
ต้องได้หนังสือเล่มนี้เท่านั้น พวกเขาถึงจะเข้าป่าด้านหลังได้อย่างปลอดภัย จึงจะอาจช่วยไป๋เซียวเซียวที่ยังไม่ตายได้
สำหรับเพื่อน หนิงชิวสุ่ยทุ่มเทใจให้เสมอ
เมื่อไป๋เซียวเซียวกล้าเสี่ยงอันตรายเข้าสู่ประตูเลือดบานที่สองของพวกเขา และพาพวกเขาทำภารกิจด้วยกัน เขาก็ไม่มีทางทอดทิ้งเธออย่างง่ายดายเมื่อเธอตกอยู่ในอันตราย