หลังจากหันกลับไปมองแวบหนึ่ง หลิวเฉิงเฟิงก็พบว่าร่างทรงที่เดิมวิ่งด้วยสองขา ตอนนี้กลับเหมือนสัตว์ร้าย ท่อนบนหมอบลงกับพื้น ใช้ทั้งมือทั้งเท้า วิ่งไล่ตามพวกเขาอย่างบ้าคลั่งราวกับหมาป่าหิวโซ!
"บ้าเอ๊ย นี่นางสลายร่างขั้นสุดยอดแล้วหรือไง!"
หลิวเฉิงเฟิงร้องลั่นด้วยความตกใจ ใจที่เพิ่งผ่อนคลายลง บัดนี้กลับตึงเครียดขึ้นมาอีกครั้ง!
ทั้งสองเห็นว่า ร่างทรงที่ก่อนหน้านี้ลดความเร็วลง พอสองมือแตะพื้น กลับเร่งความเร็วขึ้นอีกครั้ง แถมยังเร็วกว่าตอนแรกด้วย!
กระดูกและโครงสร้างกล้ามเนื้อของคนกับสัตว์ร้ายต่างกัน นี่เป็นเหตุผลที่คนส่วนใหญ่ไม่อาจวิ่งด้วยมือและเท้าแบบสัตว์ร้ายได้
นอกจากเรื่องการประสานงานแล้ว ที่สำคัญกว่านั้นคือ แขนของคนส่วนใหญ่มีพละกำลังและความยืดหยุ่นไม่พอจะรับแรงกระแทกได้อย่างรวดเร็ว
แค่วิ่งเลียนแบบสัตว์ร้ายชั่วครู่ย่อมไม่มีปัญหา แต่ถ้าทำนานๆ แขนจะต้องบาดเจ็บ!
ทว่า ร่างทรงที่ไล่ตามพวกเขาอยู่เบื้องหลัง ในยามนี้ กลับเหมือนกลายร่างเป็นสัตว์ร้ายดุร้ายจริงๆ!
ท่วงท่าของนางบิดเบี้ยวอย่างยิ่ง แต่ความเร็วกลับน่าตกใจ!
ภายในเวลาเพียงไม่กี่วินาที ระยะห่างระหว่างทั้งสามก็ถูกบีบเข้ามาหลายสิบเมตร!
ในตอนนี้ ร่างทรงอยู่ห่างจากหนิงชิวสุ่ยและหลิวเฉิงเฟิงไม่ถึงยี่สิบเมตร!
"แย่แล้วน้องชาย นางตามมาทันแล้ว!"
หลิวเฉิงเฟิงวิ่งมานานขนาดนี้ ปอดรู้สึกอึดอัดเหมือนขาดอากาศหายใจ เขาหายใจไม่ทัน หัวก็หนักอึ้ง พึ่งพาเพียงความมุ่งมั่นที่จะเอาชีวิตรอดอย่างแรงกล้าถึงพยุงตัวมาจนถึงตอนนี้!