เรือนวิปริต

ตอนที่ 13 จุดจบ

6 นาที· 1.3K คำ

หนิงชิวสุ่ย:

"ไม่ช่วยสัตว์บาดเจ็บสาหัส เพราะเปลืองแรงข้า"

"ไม่ช่วยสัตว์ใกล้ตาย เพราะบั่นทอนอายุขัยข้า"

"ไม่ช่วยสัตว์ป่วยไข้ เพราะนำโรคร้ายมาติดข้า"

หลิวเฉิงเฟิงฟังแล้วแทบหลุดขำ

"น้องชาย ล้อเล่นหรือเปล่า นายเป็นสัตวแพทย์ ถ้านั่นก็ไม่ช่วย นี่ก็ไม่ช่วย นายจะเอาชีวิตที่ไหนรอด?"

หนิงชิวสุ่ยยิ้มลึกลับ

"ข้าเป็นสัตวแพทย์ แต่ก็ไม่ใช่แค่สัตวแพทย์... ใครบอกว่า ข้าหาเลี้ยงชีพด้วยการรักษาสัตว์เลี้ยง?"

หลิวเฉิงเฟิงกางมือ

"ก็ได้... แล้วน้องชายจะช่วยสัตว์แบบไหนล่ะ?"

หนิงชิวสุ่ยตอบอย่างไม่ยี่หระ

"ถูกตาก็ช่วย"

"...ต่อให้รู้ว่าไม่มีทางรอด ข้าก็จะทุ่มเทเต็มที่"

"แม้ต้องแลกด้วยอะไรก็ตาม"

หลิวเฉิงเฟิงมองหนิงชิวสุ่ยอย่างประหลาดใจ แล้วหัวเราะ

หมอนี่... นิสัยช่างน่าสนใจเสียจริง

หัวเราะจบ หลิวเฉิงเฟิงก็นึกอะไรขึ้นมาได้ จู่ๆ เขาก็เขียนอะไรบางอย่างในห้องหนังสือ จากนั้นใช้ผ้าม่านมัดสมุดที่เขียนข้อความ แล้วฟาดใส่หน้าต่างชั้นล่างซ้ำๆ!

เมื่อเสียงของเขาส่งไปถึงชั้นสองไม่ได้ เสียงที่ดังมาจากชั้นสอง... ก็น่าจะดึงความสนใจของพวกเขาได้ใช่ไหม?

แต่ผลคือ เพิ่งฟาดไปไม่กี่ที ผ้าม่านที่ทนทานก็ขาดกลางคัน!

หลิวเฉิงเฟิงดึงปลายผ้าม่านที่เหลือกลับมา กระตุกแรงๆ แล้วพึมพำ

"ไม่น่านะ... มันเหนียวขนาดนี้ ทำไมถึงขาดง่ายจัง..."

ลองอีกหลายครั้ง ก็เหมือนเดิมทุกรอบ

ปรากฏการณ์ประหลาดทำให้หลังหลิวเฉิงเฟิงเย็นวาบ เขารู้สึกถึงสายตาสอดส่องแห่งความชั่วร้าย จึงเลิกส่งข้อความไปชั้นล่าง

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป