เรือนวิปริต

ตอนที่ 29 [หมู่บ้านฉีอวี่] ใส่ร้าย

6 นาที· 1.3K คำ

ทันทีที่ได้ยินว่ารอยเท้าเป็นของถังเจียว หลิวเฉิงเฟิงก็เบิกตากว้าง:

"บ้าเอ๊ย...เป็นหล่อนนี่เอง!"

ไป๋เซียวเซียวกลอกตา

"ให้ตายเถอะ ไอ้หนวดเครา ต้องตกใจขนาดนั้นเลยเหรอ?"

"ช่วงบ่ายทุกคนก็ออกไปเที่ยวชมสถานที่หาตามเบาะแสกันหมด มีแค่หล่อนแหละที่ไปศาลบูชามารผีซึ่งใกล้ที่สุด...แน่นอน หล่อนอาจจะไม่ได้ไปเลยก็ได้ ยังไงคำพูดจากปากหล่อนก็ไม่เห็นจะมีจริงสักคำ"

หลิวเฉิงเฟิงเดือดดาล:

"ข้ารู้อยู่แล้วว่ายัยนั่นไม่ใช่คนดี แต่ก่อนยังทำเป็นเรียกประชุมในห้อง แต่ที่ไหนได้กลับออกคำสั่งจ้ำจี้จ้ำไชพวกเรา หลอกใช้พวกเราเป็นเครื่องมือ!"

"แล้วนี่ยัง...คิดจะทำร้ายพวกเราอีก!"

หนิงชิวสุ่ยจ้องมองพื้นมาตลอด จู่ๆ ก็พูดขึ้น:

"พี่ไป๋ ไฟฉายให้ผมหน่อย"

ไป๋เซียวเซียวพยักหน้า ยื่นไฟฉายพิเศษที่ใช้ส่องรอยเท้าบนพื้นให้หนิงชิวสุ่ย

หนิงชิวสุ่ยเปิดไฟฉาย ส่องตามรอยเท้าไปทั่วห้อง ก่อนจะหยุดลงหน้าตู้เสื้อผ้าบานใหญ่

เขาสำรวจตู้เสื้อผ้าอย่างถี่ถ้วน ลูบคลำไปทั่ว จนในที่สุดก็พบแผ่นไม้หนึ่งในซอกไม้ของมุมแตกที่ซ่อนอยู่สุดตา

แผ่นไม้นี้มีเชือกแดงผูกไว้ เขียนอักษรตัวหนึ่งที่พวกเขาคุ้นเคยดี—"เฉวี่ยน"

เมื่อเห็นแผ่นไม้นั้น ดวงตาของไป๋เซียวเซียวเป็นประกาย

หลิวเฉิงเฟิงก็เหมือนจะเข้าใจอะไรบางอย่าง อุทาน:

"เมื่อคืน ผีถูกไฟเผาในห้องของนายน้อยกำลังตามหาแผ่นไม้นี้ใช่ไหม?"

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป