หลินเป่ยหิ้วกระเป๋าเดินทางมาถึงหน้าประตู ถึงได้เข้าใจว่าทำไมทอมป์สันถึงเร่งให้เขาย้ายมาอยู่ที่นี่คืนนี้เลย
ระบบรักษาความปลอดภัยที่นี่เข้มงวดผิดปกติ
เข้าออกต้องตรวจสอบตัวตนและลงทะเบียนทุกรายการ หน้าประตูมียามถือปืนพร้อมกระสุนจริงอยู่สองคน
ทุกทางเข้าออกมีคนคอยจับตาดู
ที่ทอมป์สันให้เขาย้ายมาอยู่ที่นี่คืนนี้ ไม่ใช่เพราะเห็นอกเห็นใจเด็กใหม่
แต่เพื่อควบคุมเขา
เพื่อให้เขาตกเป็นเป้าสายตาเร็วขึ้น
กระเป๋าเดินทางของเขาถูกรื้อค้นจนแทบพลิกตะแคงตั้งแต่ตอนผ่านประตูเข้ามา
เสื้อผ้าถูกสะบัดออกทีละตัว หนังสือถูกเปิดไล่ดูทีละหน้า แม้แต่ยาสีฟันก็ยังถูกเปิดฝาตรวจ
หลินเป่ยไม่ร้อนใจ
บนตัวเขาไม่มีของอะไรที่ไม่ควรให้ใครเห็นอยู่แล้ว
อีกอย่าง ต่อให้มีจริง ของพวกนั้นก็คงเข้าไปอยู่ในมิติแห่งจิตหมดแล้ว
ตั้งแต่วินาทีที่ก้าวผ่านประตูบานนี้ ทุกการเคลื่อนไหวของเขาก็อยู่ใต้สายตาของคนอเมริกันแล้ว
ดีมาก!
ยิ่งถูกจับตามองเข้มงวด ก็ยิ่งแปลว่าเขาเข้าใกล้แกนกลางมากขึ้น
ห้องพักของเขาอยู่สุดทางเดิน มีพื้นที่ราว 20 กว่าตารางเมตร
เตียงเดี่ยวหนึ่งหลัง โต๊ะเขียนหนังสือหนึ่งตัว ตู้หนึ่งใบ
สิ่งที่ทำให้หลินเป่ยประหลาดใจที่สุดคือ ในห้องยังมีห้องน้ำเล็ก ๆ ที่อาบน้ำได้ด้วย
สภาพแวดล้อมแบบนี้ดีกว่าหอพักมหาวิทยาลัยเดิมของเขาไม่รู้ตั้งกี่เท่า!
พอปิดประตู ดวงตาที่เฝ้ามองอยู่ด้านนอกก็ถูกกั้นไว้ข้างนอกเสียที
ของของหลินเป่ยมีไม่มาก จัดการเสร็จแล้วก็ทิ้งตัวนอนหงายลงบนเตียง
ยุ่งมาทั้งวัน ในที่สุดเขาก็มีเวลาสำรวจระบบที่เพิ่งเปิดใช้งานอย่างละเอียด
“ไอ้ระบบ!”
เขาเรียกในใจ “เปิดร้านค้าระบบ”
ทันทีที่ความคิดผุดขึ้น แผงสีฟ้าอ่อนแผ่นหนึ่งก็ปรากฏลอยอยู่ตรงหน้า
มีเพียงเขาที่มองเห็น
【โฮสต์: หลินเป่ย】
【ระดับตำแหน่ง: ไม่มีตำแหน่ง (ผู้สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาเอก รอจัดสรรงาน)】
【แต้มความขุ่นแค้น: 1,500 แต้ม】
【ทักษะ: ไม่มี】
【ระดับร้านค้า: 1】
【สินค้าในร้านค้า——
หมวดข้อมูลเทคโนโลยี:
ข้อมูลระบบไฮดรอลิกครบชุด (ซื้อแล้ว), 0 แต้ม
เทคโนโลยีถลุงเหล็กกล้าความแข็งแรงสูง, 1,000 แต้ม
เทคโนโลยีหลอมแก้วเชิงแสง, 1,000 แต้ม
เทคโนโลยีวัสดุซีล, 500 แต้ม
ข้อมูลปืนเล็กยาวอัตโนมัติ เอเค-60 ครบชุด, 500 แต้ม
หมวดทักษะ:
ความจำเป็นเลิศ มองครั้งเดียวจำได้, 1,000 แต้ม
หมวดสิ่งของ:
อุปกรณ์พื้นฐานสำหรับสายลับหนึ่งชุด, 500 แต้ม】
ร้านค้าระดับ 1 ปลดล็อกของได้ไม่มาก
แต่ของทุกชิ้นล้วนเป็นสมบัติล้ำค่า หากอยู่ในเซี่ยกั๋วปี 1949
เทคโนโลยีถลุงเหล็กกล้าความแข็งแรงสูง—ช่วยเพิ่มความน่าเชื่อถือและอายุการใช้งานของปืนใหญ่และเครื่องจักรที่เซี่ยกั๋วผลิตได้อย่างมหาศาล
เทคโนโลยีหลอมแก้วเชิงแสง—กล้องส่องทางไกล กล้องเล็ง และเครื่องมือความแม่นยำสูง ล้วนขาดสิ่งนี้ไม่ได้ แต่ตอนนี้เซี่ยกั๋วยังไม่มีโอกาสได้ใช้
เทคโนโลยีวัสดุซีล—ดูเผิน ๆ ไม่สะดุดตา แต่เครื่องจักรหรือปืนใหญ่เครื่องไหน หากไม่มีวัสดุซีลก็ต้องรั่วทั้งลมทั้งน้ำมัน
ส่วนข้อมูลปืนเล็กยาวอัตโนมัติเอเค-60ครบชุดนั้น——
เป็นสิ่งที่จะปรากฏขึ้นในอีก 10 ปีข้างหน้า หากนำไปใช้ในปี 1949 ก็ถือว่าล้ำหน้ากว่าใครอย่างแน่นอน
ถ้าติดตั้งให้กองทัพ พลังยิงของทหารราบก็เหนือกว่าของอเมริกาได้สบาย
ทักษะ “ความจำเป็นเลิศ มองครั้งเดียวจำได้”
นี่คือทักษะเทพที่ขาดไม่ได้ หากคิดจะกวาดเอาเทคโนโลยีของอเมริกามาให้หมด
หลินเป่ยมองแผงตรงหน้า พลางเริ่มคำนวณในใจ
1,500 แต้ม
เหล็กกล้าความแข็งแรงสูงก็อยากซื้อ
แก้วเชิงแสงก็อยากซื้อ
แบบแปลนปืนเล็กยาวยิ่งอยากได้
แต่ทั้งหมดต้องพักไว้ก่อน
แต้มต้องใช้กับสิ่งที่คุ้มค่าที่สุด
เขาจ้องหมวด “ความจำเป็นเลิศ มองครั้งเดียวจำได้” อยู่นาน
การขนเทคโนโลยีกลับไป สิ่งที่น่ากลัวที่สุดคืออะไร?
ก็คือจำไม่ได้
พอมีทักษะความจำเป็นเลิศ มองครั้งเดียวจำได้ สิ่งที่เขาเห็นไปแล้วก็ไม่มีทางหลุดหายจากสมอง
ช่วยลดความยากในการรวบรวมข้อมูลได้อย่างมาก!
ทักษะเทพที่จำเป็นขนาดนี้ ขาดไม่ได้เด็ดขาด
“เอาอันนี้แหละ!”
หลินเป่ยยื่นมือไปแตะแผง
【โฮสต์ซื้อทักษะ: ความจำเป็นเลิศ มองครั้งเดียวจำได้ ใช้ 1,000 แต้ม แต้มคงเหลือ 500】
ทันทีที่เสียงแจ้งเตือนดังขึ้น หลินเป่ยก็รู้สึกว่ามีเสียง “หึ่ง” เบา ๆ ในหัว แล้วสมองก็ปลอดโปร่งขึ้น
ราวกับมีใครจัดระเบียบสมองที่ยุ่งเหยิงของเขาใหม่ทั้งชุด
เขาหยิบคู่มือภาษาอังกฤษเล่มหนึ่งบนโต๊ะมาเปิด แล้วไล่อ่านไปทีละหน้า
ทุกคำศัพท์ ทุกบรรทัดของสูตร เหมือนถูกเหล็กร้อนประทับลงในความทรงจำอย่างมั่นคง
กวาดตาอ่านสิบแถว จำได้ขึ้นใจ!
นี่มันสุดยอดทักษะชัด ๆ!
ส่วนแต้มที่เหลืออีก 500 เขาตั้งใจเก็บไว้ เผื่อมีเหตุจำเป็น
ดูร้านค้าเสร็จแล้ว เขาก็มองเข้าไปในมิติแห่งจิตอีกครั้ง
ตอนนี้มีเอกสารปึกหนึ่งวางนิ่งอยู่ตรงมุมมิติ
นั่นคือข้อมูลเทคโนโลยีระบบไฮดรอลิกครบชุด
ไม่ต้องใช้มือหยิบ แค่คิดก็รู้ได้ว่ามันคืออะไร
หลินเป่ยลองขยับความคิด
ข้อมูลครบชุดก็ปรากฏขึ้นบนโต๊ะเขียนหนังสือกลางอากาศ
พอคิดอีกครั้ง มันก็กลับเข้าไปอยู่ในมิตินั้น
“ของดีจริง ๆ!”
เขาจ้องมิติแห่งนั้นแล้วจู่ ๆ ก็ยิ้มออกมา
มีสิ่งนี้ ต่อไปขนย้ายของก็สะดวกขึ้นเยอะ!
มีทักษะเทพ มีข้อมูล แถมเรื่องเก็บรักษาก็ไม่ใช่ปัญหา
แต่ของพวกนี้จะมีประโยชน์ก็ต่อเมื่อส่งถึงมือเซี่ยกั๋ว
ปัญหาหลักตอนนี้คือ
จะส่งกลับไปได้อย่างไร?
ข้อมูลระบบไฮดรอลิกชุดนี้ รวมถึงเทคโนโลยีต่าง ๆ ในร้านค้า แค่หยิบออกมาสักอย่างก็ช่วยให้ภาคอุตสาหกรรมของบ้านเกิดไม่ต้องเสียเวลาพัฒนาอ้อมไปถึง 10 ปี
แต่ยิ่งของมีค่ามากเท่าไร เส้นทางที่จะส่งกลับไปก็ยิ่งห้ามผิดพลาดแม้แต่นิดเดียว
เรื่องนี้ไม่ได้เกี่ยวข้องแค่ชีวิตของเขา
แต่ยังเกี่ยวพันถึงเส้นเลือดใหญ่ของภาคอุตสาหกรรมเซี่ยกั๋วในอีกหลายสิบปีข้างหน้า
เขาคิดทบทวนซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ให้บริษัทการค้าทางทะเลช่วยส่งกลับไปหรือ? รอบตัวเขามีแต่สายตาของคนอเมริกัน ความเสี่ยงที่จะถูกเปิดโปงสูงเกินไป
เอากลับประเทศไปเองหรือ? อีกนานแค่ไหนก็ไม่รู้ เขาอาจไม่มีโอกาสได้กลับไปด้วยซ้ำ
ฝากเฉียนฮวาช่วยหรือ? หมอนั่นเป็นคนตรงไปตรงมา ให้ไปทำงานสายลับก็เท่ากับทำร้ายเขา
เพื่อนนักศึกษาคนอื่นล่ะ? ก็ไม่แน่ว่าจะไว้ใจได้
คิดไปคิดมา ก็เหลืออยู่แค่ทางเดียว
ติดต่อกับสายลับของเซี่ยกั๋ว
แต่จะติดต่อกับสายลับที่ไม่เคยพบหน้ากันมาก่อนได้อย่างไร ในเมื่อมีคนอเมริกันคอยจับตาอยู่?
หลินเป่ยหลับตาลง
ความคิดนับไม่ถ้วนพลุ่งพล่านอยู่ในหัว
ทันใดนั้น
เขาลืมตาขึ้น ในความมืด ดวงตาเปล่งประกายวาบ
หลินเป่ยนึกถึงฉากในหนังที่เคยดู ก่อนจะทะลุมิติมา
ลงประกาศตามหาคนในหนังสือพิมพ์ฉบับเล็ก ๆ ที่ไม่มีใครสนใจ ใช้เป็นวิธีนัดเวลาและสถานที่พบกัน
ฉากแบบนี้ปรากฏในหนังหลายเรื่อง แสดงว่าวิธีดังกล่าวอาจมีที่มาจากเรื่องจริงในประวัติศาสตร์
ในยุคนี้ หนังสือพิมพ์เป็นสิ่งที่ไม่มีใครสนใจและไม่สะดุดตาที่สุด
ประกาศตามหาคนสักชิ้น แทรกอยู่ท่ามกลางโฆษณาเต็มหน้ากระดาษ ใครจะเสียเวลามองให้มากความ
แต่พวกเดียวกันที่รู้เรื่อง แค่กวาดตามองก็จะเข้าใจ
หลินเป่ยลุกขึ้นนั่ง คลำหากระดาษกับปากกาในความมืด แล้วเขียนลงไปทีละบรรทัด
เขาจะเขียน “ประกาศตามหาคน” ที่ทำให้สหายซึ่งยังไม่รู้ว่าอยู่ที่ไหนคนนั้น รู้ได้ทันทีว่าเขาเป็นพวกเดียวกัน
เขียนอักษรตัวสุดท้ายเสร็จ ก็พับกระดาษเก็บเข้าไปในมิติแห่งจิต
พรุ่งนี้เขาจะไปรายงานตัวที่สถาบันวิจัย
รายงานตัวเสร็จแล้วค่อยไปจัดการเรื่องนี้
เขาล้มตัวลงนอนอีกครั้ง แล้วหลับตา
เช้าตรู่วันถัดมา
หลินเป่ยถือจดหมายแนะนำตัวที่ทอมป์สันให้มา เดินมาถึงหน้าประตูสถาบันวิจัยเครื่องจักรกล
การเป็นคนเชื้อสายเซี่ยกั๋วทำให้เขาได้รับ “การดูแลเป็นพิเศษ” ที่นี่
คนอื่นใช้บัตรประจำตัวพนักงานหรือจดหมายแนะนำตัวก็เข้าไปได้เลย
แต่พอถึงคิวเขา ต้องลงทะเบียนก่อนแล้วค่อยถูกตรวจค้นตัว
และไม่ใช่การตรวจค้นธรรมดา
มือของยามไล่คลำตั้งแต่เส้นผมลงไปถึงปลายขากางเกง แม้แต่บริเวณส่วนตัวที่สุดก็ไม่เว้น
สีหน้าหลินเป่ยยังคงปกติ เขายกแขนให้ตรวจค้นแต่โดยดี
แต่ในใจจดบัญชีแค้นนี้ไว้อย่างชัดเจน
เดี๋ยวจะให้พวกแกชดใช้ด้วยเทคโนโลยีที่พวกแกอุตส่าห์วิจัยมาอย่างยากลำบาก!
การรายงานตัวจัดขึ้นที่สำนักงานของทอมป์สัน
“หลิน ยินดีด้วยที่ได้เป็นนักวิจัยฝึกหัดของสถาบันวิจัยเรา!”
ทอมป์สันพูดจบปุ๊บ——
【ยินดีด้วยโฮสต์ ได้เป็นนักวิจัยฝึกหัดของอเมริกา รับรางวัล 500 แต้ม แต้มคงเหลือ: 1,000】
หลินเป่ยใจเต้นวูบ
ที่แท้เลื่อนระดับตำแหน่งก็ได้แต้มด้วย
“ขอบคุณครับ ผมจะพยายามให้เต็มที่”
“อืม” ทอมป์สันพยักหน้า
“หลิน งานของนายตอนนี้คือเข้าร่วมการวิจัยระบบไฮดรอลิก อีกเดี๋ยวหัวหน้าทีมของนายจะมารับ”