จักรพรรดิประสงค์ให้ไทเฮาฝังร่วมในสุสานหลวงของพระองค์ เรื่องนี้มิได้เหนือความคาดหมาย ทว่ากลับก่อคลื่นลมมหึมาในราชสำนัก
ไทเฮาเป็นฮองเฮาองค์รองของจักรพรรดิองค์ก่อน ตามธรรมเนียมที่บรรพชนวางไว้ ย่อมต้องฝังร่วมกับจักรพรรดิองค์ก่อน
ต่อให้ไม่ฝังร่วมกัน การสร้างตำหนักใต้ดินแยกต่างหากให้ไทเฮาก็ยังได้
จะมีที่ใดให้ไทเฮาฝังร่วมกับพระโอรสซึ่งเป็นจักรพรรดิได้เล่า?
ขุนนางฝ่ายบุ๋นและเหล่าขุนนางผู้ถวายคำทัดทานกว่าครึ่ง ต่างคัดค้านอย่างรุนแรง โดยมีเกาเจี่ย ประมุขสำนักราชเลขาธิการเป็นแกนนำ
จักรพรรดิเลิกให้เกียรติขุนนางฝ่ายบุ๋นอย่างที่เคยเป็นมาในทันที พระองค์ส่งประมุขสำนักราชเลขาธิการเข้าเรือนจำหลวงเป็นคนแรก ทั้งยังทรงลงโทษขุนนางตรวจการหลายคนด้วยการโบยต่อหน้าราชสำนัก
ทว่าคนอย่างขุนนางฝ่ายบุ๋นนั้น บางครั้งยิ่งถูกทุบตีกระดูกกลับยิ่งแข็งกร้าว
หลานชายของเกาเจี่ยนำบัณฑิตและนักศึกษานับร้อยคนคุกเข่าประท้วงหน้าประตูเฉิงเทียนเพื่อถวายคำทัดทานจนตัวตาย บีบบังคับให้จักรพรรดิเปลี่ยนพระทัย
กล่าวได้ว่านี่เป็นครั้งที่ความขัดแย้งระหว่างจักรพรรดิจิ้งเหอกับขุนนางฝ่ายบุ๋นและบัณฑิตนักศึกษารุนแรงที่สุด นับแต่ขึ้นครองราชย์
ทว่าจักรพรรดิไม่ยอมถอยแม้แต่ก้าวเดียว
พระองค์ฉวยคดีขุนนางเมืองอิ้งเทียนทำไสยศาสตร์กู่เป็นข้ออ้าง ขยายเรื่องให้บานปลาย
องครักษ์เสื้อแพรกับสำนักตงฉ่างออกโรงกันอย่างเต็มกำลัง
ไม่เพียงลากขุนนางฝ่ายบุ๋นทั้งหมดของราชสำนักน้อยเมืองอิ้งเทียน รวมถึงตระกูลผู้มั่งคั่งที่อยู่เบื้องหลังลงมาพัวพันเท่านั้น ยังสาวเรื่องมาถึงเมืองหลวงไม่หยุดหย่อน
จำนวนขุนนางฝ่ายบุ๋นในราชสำนักลดลงไปเกือบครึ่งอย่างเห็นได้ชัด
ตำหนักไท่จี๋และประตูเฉิงเทียนถูกย้อมแดงด้วยเลือดทุกวัน
เรือนจำหลวงแน่นขนัด ศีรษะในตลาดสดถูกตัดแล้วตัดเล่า
จักรพรรดิใช้วิธีการโหดเหี้ยมอย่างยิ่ง บีบให้ผู้คนทั่วหล้าร่วมทุกข์โศกไปกับพระองค์
ผู้คนทั้งในเมืองหลวงและเมืองอิ้งเทียนต่างหวาดหวั่นพรั่นพรึง ข่าวลือแพร่สะพัด บรรยากาศนองเลือดแห่งความตายปกคลุมไปทั่ว