บุกสวรรค์เก้าพันภพ

ตอนที่ 11 เชิงเขาสังสารวัฏ

7 นาที· 1.7K คำ

กระบี่สะบัดวาดวูบ ฟันฉับลงมาดังกัมปนาท!

เย่หานระเบิดพลังเลือด พลังปราณเดือดพล่าน

“ขั้นรวมปราณ แส่หาเรื่องตาย!” หลี่ไข่กัดฟันกรอด

คว้ากระบี่ยุทธ์ข้างกาย พลังเทพสายหนึ่งทะลวงทะลุร่างกระบี่ ณ เสี้ยววินาทีที่พันส่วน หลี่ไข่ยกกระบี่รับกระบี่ของเย่หาน

กระบี่ยุทธ์ปะทะกัน เพียงครั้งแรก เย่หานก็รู้สึกถึงพลังสะท้อนกลับมหาศาล ร่างสั่นสะท้าน ถูกกระแทกถอยไปสามก้าว

หลี่ไข่ก็ไม่สู้ดีนัก ร่างสั่นเทิ้ม สองแขนชาหมด

เดิมทีเขารับมืออย่างลนลาน กระบี่ยุทธ์ในมือจึงถูกพลังมหาศาลของเย่หานฟาดกระเด็นลอยไป

“อีกครั้ง!”

เย่หานตะคามเสียงดุดัน โยนกระบี่ยุทธ์ในมือทิ้งทันที

สองมือกำหมัด พุ่งเข้าไปราวกับเสือร้ายปรากฏกาย จะขย้ำฉีกเหยื่อ

หมัดพยัคฆ์เสือดาว หมัดแรก: เสือพยัคฆ์ออกจากป่า!

เจตนารบ เจตนาฆ่า เจตนาโกรธแค้น…

ทุกสิ่งทุกอย่างรวมหลอมเป็นหนึ่งหมัด สองหมัดทุบกระหน่ำลงมา กระทั่งเกิดเสียงระเบิดของอากาศ

หมัดถึง!

เสียงร้องโหยหวนก้องสะท้านราตรี

หลี่ไข่ทั้งร่างถูกโจมตีกระเด็นออกไปไกลสามวา เลือดพุ่งเป็นลำ!

“ขั้นรวมปราณขั้นเก้า กลับชกจนเกิดเสียงระเบิดสุญญากาศได้?” หลี่ไข่มองเย่หานด้วยความไม่อยากเชื่อ

แม้จะมีเกราะในติดตัวปกป้อง แต่หลี่ไข่ยังคงรู้สึกห้าอวัยวะภายในหกอวัยวะภายในปั่นป่วนราวกับจะระเบิดออกจากภายใน กระดูกแขนทั้งสองข้างแตกเป็นเสี่ยง ๆ ใช้การไม่ได้แล้ว

“เจ้า ตาย!”

เย่หานเสียงแหบแห้ง เปล่งถ้อยคำสองคำออกจากลำคอ ก้าวเดินไปข้างหน้าทีละก้าว

พลังปราณในร่างเกือบจะเหือดแห้ง ใช้หมดไปอย่างสิ้นเชิงในหมัดอันเกรี้ยวกราดเมื่อครู่ แต่มันก็เพียงพอจะค้ำจุนการโจมตีสุดท้ายของเขา

“ข้าไม่อยากตาย ได้โปรด ปล่อยข้าไป…” หลี่ไข่ตื่นตระหนกหวาดกลัวเต็มใบหน้า

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป