บุกสวรรค์เก้าพันภพ

ตอนที่ 12 ไอ้สัตว์

6 นาที· 1.4K คำ

เย่หานเบือนสายตาไป ก็เห็นชายสองคนเดินมาจากไม่ไกล

“หืม?”

เพียงกวาดตามอง เย่หานก็สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายแห่งขั้นพลังเทพที่พลุ่งพล่าน

ทั้งสองคนนี้ไม่ด้อยไปกว่าหลี่ไข่ที่ตายไปแล้ว เมื่อดูจากอาภรณ์ที่ปักลวดลายดาวหกแฉกอันเป็นเอกลักษณ์ ก็เกรงว่าจะเป็นศิษย์ของสำนักสังสารวัฏ

ก็จริง เมืองอวิ๋นไป่ตั้งอยู่แทบเชิงเขาของสำนักสังสารวัฏ ยามปกติมีศิษย์ศิษยานุศิษย์ของสำนักไปๆ มาๆ ก็เป็นเรื่องปกติ

“เอ่ยตามอำเภอใจ ไฉนว่ากล่าวให้ร้าย?” เย่หานตอบอย่างเรียบเฉย

ที่นี่ไม่ใช่เมืองเหยียน อยู่ใต้จมูกของสำนักสังสารวัฏโดยแท้ หรือว่าศิษย์สำนักสังสารวัฏพวกนี้ยังจะชี้หน้าสั่งการ ใช้อำนาจกลั่นแกล้งผู้อื่นตามอำเภอใจ?

หากเป็นเช่นนั้นจริง วันนี้ภูเขาลูกนั้น จะไม่ขึ้นเสียก็แล้วกัน!

“บังอาจ เจ้ายังกล้าต่อปาก?” แววตาของทั้งคู่ฉายแววดุร้าย

คงดูออกว่าเย่หานและม่อชิงโหรวอ่อนล้าอยู่บ้าง คงต้องเดินทางข้ามหุบเขามายังที่แห่งนี้ ทั้งสองจึงไม่เกรงใจใดๆ เลย

เย่หานขมวดคิ้ว พลันระดมพลังปราณโดยไม่รู้ตัว

ขณะนั้น ม่อชิงโหรวเบือนใบหน้ามองผ่านๆ แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “ทุกวันนี้ ศิษย์สำนักสังสารวัฏโอหังถึงเพียงนี้แล้วหรือ?”

“แล้วเจ้าจะทำไม ไอ้หนูนี่บังอาจ...…”

“เจ้า ดูคุ้นตานัก เจ้าเป็นผู้ใดกัน?” ทั้งสองคนหยุดชะงักทันทีโดยมิได้นัดหมาย จ้องเขม็งไปที่ใบหน้าของม่อชิงโหรว

หนึ่งในนั้นพลันเผยสีหน้าหวาดหวั่น ราวกับนึกอะไรขึ้นมาได้ “บัญชีหยินหยาง ม่อชิงโหรว?”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป