“พรวด……!”
เย่หานกระอักเลือดสวนทาง เกิดจากอวัยวะภายในถูกพลังมหาศาลทะลวงจนแทบระเบิด
ช่างห่างชั้นเกินไป!
ลู่หยุนเซียวคนนี้ ไม่อาจเทียบกับหลี่ไข่ที่ตายไปก่อนหน้าได้เลย
“ไอ้เด็กเวร ข้าจะทำลายแก!”
ลู่หยุนเซียวกลั้นความเจ็บปวดรวดร้าวที่พลังฝ่ามือกรีดเฉือน ก้าวเท้าลงหนักหน่วงหนึ่งก้าว แผ่นดินสั่นสะเทือน
ร่างของเขาเสมือนเคลื่อนพริบตาเดียว ปรากฏตรงหน้าเย่หาน ฟาดฝ่ามือออกไปหนึ่งที ร่างเย่หานที่พยายามพยุงตัวขึ้นถูกซัดกระเด็นอย่างแรง เลือดย้อนทะลักอีกครั้ง
ในฝ่ามือเดียวของลู่หยุนเซียวนั้น พลังเทพถึงสามสายทะลวงเข้าร่างเย่หาน
ชั่วขณะนั้น พลังปราณของเย่หานสลายโดยตรงจากการกระแทกของพลังเทพสามสาย ในทะเลลมปราณเหลือพลังปราณไม่ถึงหนึ่งส่วนสิบถูกกดไว้แน่น
พลังเทพสามสายว่ายวนอยู่ระหว่างเส้นลมปราณของเย่หาน กระแทกร่างกายของเขา ความเจ็บปวดเยี่ยงกายฉีกขาดทำให้เย่หานไม่อาจดิ้นรนได้ชั่วขณะ เกือบจะสลบลงตรงนั้น
เย่หานนอนแน่นิ่งบนพื้น กล้ำกลืนเลือดย้อนที่ทะลักขึ้นลำคออย่างสุดความพยายาม รีบเร่งใช้เคล็ดวิชาควบคุมมังกรเก้าสวรรค์ฟื้นคืนพลังปราณ ดวงตาดุดันเพ่งมองลู่หยุนเซียว
อาจหาญบังอาจ ไร้กฎไร้แคว้น กุมความเป็นความตายไว้เพียงชั่วความคิด!
นี่หรือคือศิษย์สำนักสังสารวัฏ?
“หยุดมือ!”
ทันใดที่ลู่หยุนเซียวก้าวเท้าอีกครั้ง เสียงอันกังวานใสดังขึ้นฉับพลัน
เย่หานละสายตาออกไปทันที ก็เห็นเด็กสาวสวมเสื้อคลุมยาวสีแดง อายุไล่เลี่ยกับตน วิ่งมาพร้อมสีหน้ากรุ่นโกรธ
เมื่อเห็นสีหน้าดุดันชั่วร้ายของลู่หยุนเซียว นางก็อดหดคอมิได้ เสียงเบาลงไปหลายส่วนทันที: “เจ้า…เจ้าทำร้ายคนเช่นนี้ได้เยี่ยงไร?”
“เจ้าอย่าแตะต้องเขา!”