บุกสวรรค์เก้าพันภพ

ตอนที่ 47 ราชาเก้าอเวจี

7 นาที· 1.6K คำ

เย่หานก้าวเข้าสู่โถงชั้นในอีกครั้ง

ทันทีที่ย่างกรายเข้าไปในโถงชั้นใน กลิ่นเลือดที่เข้มข้นฉุนเฉียวก็ลอยมาแตะจมูกของเย่หาน

ร่างไร้วิญญาณสี่ร่างนอนเรื่อยอยู่ ณ ที่นั้น ล้วนสวมอาภรณ์ของศิษย์สำนักสังสารวัฏ และเพิ่งสิ้นชีพไปไม่นาน

นอกนั้นก็มีเพียงโต๊ะหินและเก้าอี้หินธรรมดาสามัญ ไม่มีสิ่งใดอื่นอีก

ตอนนี้เย่หานพอจะคาดเดาเหตุที่จ้าวลี่และพรรคพวกบาดเจ็บสาหัสได้แล้วว่า พวกเขาฝ่าฟันเข้ามาในสุสานวรยุทธ์ตลอดทาง และยังต่อสู้กับบุคคลทั้งสามนี้ จึงย่อมต้องสูญเสียพลังไปเป็นธรรมดา

“จ้าวลี่!”

ตาของเย่หานฉับพลันหดตัวลง

พรรคพวกของจ้าวลี่เป็นผู้ชนะในบั้นปลาย และในหมู่คนเหล่านี้ จ้าวลี่เองก็มีพลังแข็งแกร่งที่สุด

หากมีของวิเศษใดอยู่ ก็มีความเป็นไปได้ยิ่งนักที่จะอยู่กับเขา

เมื่อคิดได้ดังนี้ เย่หานก็รีบเดินออกจากโถงชั้นใน ไปยังเบื้องหน้าร่างของจ้าวลี่

อาภรณ์บนศพล้วนขาดวิ่น ย่อมไม่อาจซ่อนของวิเศษใดไว้ได้

แต่ว่า เมื่อตรวจดูจ้าวลี่อีกครั้ง สายตาของเย่หานก็จดจ้องไปยังข้อนิ้วกลางข้างซ้ายในไม่ช้า

แหวนวงหนึ่ง!

แหวนสีฟ้าครามดังน้ำวงหนึ่ง บนนั้นมีจารึกอักขระบางลายที่เย่หานไม่อาจเข้าใจได้สลักอยู่

“แหวนจารึกอักขระ?”

เย่หานลูบขมับ ก่อนจะถอดมันลงมา

ตั้งแต่เข้าสำนักสังสารวัฏ เย่หานได้พบกับค่ายกลจารึกอักขระบ่อยครั้ง ดังนั้นจึงพอรู้เรื่องนี้จากการอ่านบันทึกลับไท่ซวีมาบ้างเล็กน้อย

วิถีแห่งจารึกอักขระ แม้จะแตกต่างจากวิถีวรยุทธ์ แต่ก็มหัศจรรย์นัก

ด้วยการอาศัยจารึกอักขระ สามารถรวบรวมค่ายกลมากมาย หรือเพิ่มพลังแก่อาวุธและชุดเกราะ หรือแกะสลักตราประทับของวิเศษพิเศษบางอย่าง เช่น ผลึกแก้วสนทนา หรืออย่างแหวนมิติ เป็นต้น

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป