พลานุภาพทวีคูณ ระเบิดยี่สิบแปด!
กลิ่นอายของเย่หานทะยานขึ้นอย่างต่อเนื่อง ในเวลาไม่ถึงเสี้ยวพริบตาก็บรรลุถึงขีดสุด
ตูม ตูม ตูม!!!
เย่หานและจ้าวลี่ปะทะกันสามหมัดต่อเนื่อง
แรงสั่นสะเทือนมหาศาลทำให้พลังเลือดของเย่หานพลุ่งพล่าน เขาถอยกรูด
แต่จ้าวลี่ที่นั่งขัดสมาธิอยู่บนพื้นกลับร้องโหยหวน กระดูกแขนแตกละเอียด
"ตาย!"
เย่หานพุ่งเข้าสังหารอีกครั้งในพริบตาเดียว
คนพวกนี้ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเย่จื่อเซวียนคือใคร เห็นได้ชัดว่าเป็นพวกที่อยู่ในโลกเวทย์อเวจีฝึกฝนมาเป็นเวลานาน
ไม่มีใครใจอ่อน
มีสมองหน่อยก็ไม่มีทางเชื่อว่าพวกเขาหวังดีจริง
ที่นี่คือสุสานวรยุทธ์ คือขุมทรัพย์!
มีคนนอกก้าวเข้ามา ต่อให้เป็นเย่หานเองก็คิดจะสังหารปิดปาก อย่างน้อยก็ต้องจำกัดไม่ให้จากไปเพื่อไม่ให้นำความลับของที่นี่ออกไป
ตั้งแต่แรก เย่หานก็ระวังพวกเขาไว้แล้ว
"อาจหาญ!"
สี่คนที่เหลือลงมือพร้อมกัน
พลังนิ้วทั้งสี่สายพุ่งออก พลังชี่แหลมคมพุ่งตรงราวกับกระบี่ปราณ เข้าจู่โจมอกของเย่หาน
ฉึก...!
เลือดสดพุ่งกระเซ็นจากอกเย่หาน
แต่เขาฝืนรับบาดเจ็บสาหัส บุกเข้าไปถึงตัวจ้าวลี่
สุ้มเสียงพยัคฆ์อัสนี!
หมัดที่สี่ของหมัดพยัคฆ์เสือดาวถูกปล่อยเต็มกำลัง หมัดเหล็กมหึมาฉีกอากาศ สะท้านในสุญญากาศดังก้องสุ้มเสียงอัสนี ดั่งมังกรคำราม พลังหมัดระเบิดถึงขีดสุด
หมัดเดียว หัวของจ้าวลี่ก็แตกเป็นเสี่ยง
ตายคาที่!
"บังอาจ!"
"เจ้ากล้าฆ่าศิษย์ในรุ่น?"
"ฆ่ามัน ฆ่าไอ้สัตว์นี่"
สี่คนที่เหลือสีหน้าบิดเบี้ยวทันที โกรธแค้นไม่หยุด กลิ่นอายอาฆาตรุนแรงไร้ขอบเขต