ขณะที่หลินหรานกำลังบัญชาการสัตว์อสูรทั้งสองตัว ธนูกระจกเล็ก ๆ สีดำหลายเล่มก็พุ่งเข้าโจมตีหลินหรานพร้อมกัน
โครม!
หลินหรานยกดาบชำรุดขึ้นฟาดเป็นวงกลม เป็นการเหวี่ยงสะบัดสิ่งเหล่านั้นให้ร่วงลงอย่างง่ายดาย
"รีบร้อนขนาดนี้อยากจะตายงั้นหรือ งั้นข้าจะจัดการให้ตามคำขอ"
เสียงของหลินหรานเพิ่งจางหาย แววตากลับเยือกเย็นดุดัน เหยียบย่ำก้าวออกไปหนึ่งก้าว ชั่วขณะนั้นเองก็มาปรากฏอยู่ตรงหน้ามนุษย์ปีศาจหนึ่งคน
มนุษย์ปีศาจคนนั้นตอนนี้ถูกอัสนีกัมปนาทของสัตว์อสูรสายฟ้าพิฆาตที่เพิ่งผ่านมาทำร้ายจนบาดเจ็บ เกราะพลังดวงดาราสีดำบนร่างพังยับไปแล้ว ใบหน้าซีดเผือดมองหลินหราน
พลางสั่นเทิ้มถอยหลังไปเรื่อย ๆ ด้วยความหวาดกลัวอย่างสุดซึ้ง
แต่หลินหรานไม่ลังเลแม้แต่น้อย มือขึ้นคมดาบลง ฟันหัวของมันขาดกระเด็นในทันที เลือดพุ่งกระฉอกเหมือนน้ำพุสาดกระเซ็น หญิงผมทองและมนุษย์ปีศาจอีกคนที่อยู่ข้าง ๆ ถูกเลือดกระเซ็นเต็มหน้า สีหน้ายิ่งเต็มไปด้วยความสยดสยอง
เมื่อจัดการมนุษย์ปีศาจคนนี้เสร็จ หลินหรานก็หันศีรษะมองไปยังอีกสองคนที่เหลือทันที
"ช่...ช่วยด้วย!" หญิงผมทองเห็นแววตาเต็มไปด้วยเจตฆาตของหลินหรานก็หวาดกลัวอย่างสุดซึ้ง ร้องตะกุกตะกัก
พลางหยิบหินสีดำออกมาหนึ่งก้อน บีบให้แตกละเอียดทันที พยายามจะส่งสัญญาณไปยังพวกวิหารปีศาจดำ น่าเสียดายที่ไม่เป็นผล เพราะทุกสิ่งที่เกิดขึ้นภายในวงแสงนี้ไม่มีวันส่งผ่านออกไปข้างนอกได้
เมื่งเห็นว่าติดต่อกับภายนอกไม่ได้ หัวใจของหญิงผมทองก็ดับสนิทเหมือนขี้เถ้า