การถล่มของเรือนรับรองยกฝุ่นกรุ่นขึ้นทั่วทั้งบริเวณ
หลินหรานนำพาสัตว์กินฝันพุ่งเข้าไปในทันที
ฝ่ายชายร่างกำยังซึ่งสิ้นใจไปแล้ว ส่วนอีกสี่คนที่เหลือก็เดินโยเยพากันวิ่งออกมา
"หนี! หนีเดี๋ยวนี้!" เล่ยอี้ตอนนี้ไม่เหลือความประสงค์ที่จะสู้ต่อแล้ว มีเพียงความปรารถนาเดียวคือรีบจากไป เมื่อฟื้นคืนสู่ระดับพลังที่แท้จริงเมื่อใด จะได้กลับมาขอเจ้ากรรมกับหลินหราน
ทว่าอีกสี่คนนั้นแท้จริงก็ไม่ประสงค์จะจากไปเช่นกัน หากแต่เมื่อครู่พวกนักเองได้ซอบดูดเหยื่อมมารของสัตว์อสูรจนหมดสิ้น บังคับระดับพลังของตนขึ้นถึงแปดดาว แม้เช่นนั้นก็ยังถูกหลินหรานฟันจนกระเด็นไปด้วยดาบเพียงครั้งเดียว
ยิ่งไปกว่านั้น สัตว์กินฝันของเขายังมีฤทธิ์เพียงพอที่จะหมัดเดียวปลงชีพชายร่างกำยังที่มีเกราะพลังดวงดาราคุ้มกันอยู่ได้อย่างง่ายดาย เรื่องนี้ทำเอาพวกนักตกใจสุดขั้วสุดประมาณ
ตอนนี้ในหัวของพวกนักมีเพียงความคิดเดียว นั่นคือ หนี!
ทั้งสี่จึงรีบเร้าเหยื่อมมารที่เหลืออยู่ วิ่งหนีอย่างบ้าคลั่งออกด้านข้าง
"เจ้าคิดหรือว่าข้าจะยอมปล่อยพวกเจ้าจากไป"
"ระบบ เปิดม่านพลังเถิด!"
เสียงหลินหรานเพิ่งจะตกลง ในจิตใจก็ได้รับการตอบรับจากระบบทันที
จากนั้นวงแหวนแสงสีม่วงทองขนาดมหึมาก็ปรากฏขึ้นโดยมีหลินหรานเป็นศูนย์กลาง กักกั้นทั้งสี่ไว้อย่างมั่นคงภายในวงแหวนนั้น ในขณะเดียวกันก็ตัดขาดสายตาจากภายนอกทั้งปวง
ราวกับคราแรกที่หลินหรานพบผู้มาร ถูกกักขังด้วยวงแหวนแสงสีม่วงนั่นเอง
แต่วงแหวนของระบบวงนี้แข็งแกร่งกว่ามหาศาล ประหนึ่งผนึก ทั้งสี่พากันพยายามด้วยวิธีใดก็ตาม ก็ไม่มีทางทำลายได้